Fats Domino - I Miss You So (1961)

Dit valt me niet mee. Misschien is Fats Domino alleen live top. Dit album komt zo mak en braaf over. Er ontbreekt het vuur dat live altijd aanwezig is.
En dan zo'n song als When I Was Young met als tekst Lalala, enz. is wel een dieptepunt.
Blijkbaar werd het destijds anders geinterpreteerd gezien de 24e plaats in de 100 Greatest Albums of 1961.
3*

Niet te vinden op Spotify, en slechts gedeeltelijk op YouTube - als ik goed gekeken heb tenminste; het is nog steeds zeer warm in mijn woning, en dat maakt me een beetje sloom. Maar gelukkig heb ik dit album op vinyl, namelijk een Franse heruitgave uit 1982.
Mij viel dit album wél mee, maar misschien ligt dat aan mijn oren die mogelijk iets anders zijn afgesteld, gezien mijn geboortejaar (ik zou zo maar één van de oudste forumleden kunnen zijn). Fats heeft een gemoedelijk klinkende stem, en het is best mogelijk dat hij mede daardoor "braaf" overkomt op dit album.

Naar mijn smaak is dit een evenwichtig album met zowel prima up tempo nummers (zoals het prettig rockende Ain't That Just Like A Woman) als mooie langzame nummers. Ik vond ook I Hear You Knocking en It Keeps Rainin' heel erg goed. Het enige echte minpunt op dit album vond ik het koortje op Fell In Love in Monday, dat deed wel enige afbreuk.