Domine - Dragonlord (Tales of the Noble Steel) (1999)
mijn stem
5 stemmen
Italië
Metal
Label: Dragonheart
-
Anthem (A Declaration of War) (1:35)
-
Thunderstorm (4:40)
-
Last of the Dragonlords (Lord Elric's Imperial March) (6:43)
-
Blood Brother's Fight (4:49)
-
Defenders (5:23)
-
Mars, the Bringer of War (1:03)
-
Dragonlord (The Grand Master of the Mightiest Beast) (6:50)
-
Uriel, the Flame of God (6:32)
-
The Ship of the Lost Souls (6:31)
-
The Battle for the Great Silver Sword (A Suite in VII Parts) (13:15)
0
geplaatst: 11 december 2010, 16:22 uur
wat voel ik me toch soms eenzaam op deze site...
uitstekende powermetal-band dit, die me al met drie albums weet te overtuigen waarvan een(stormbringer ruler) mijn top tien zelfs weet te infiltreren
uitstekende powermetal-band dit, die me al met drie albums weet te overtuigen waarvan een(stormbringer ruler) mijn top tien zelfs weet te infiltreren
0
geplaatst: 23 februari 2017, 21:36 uur
Als je een album begint met een quote uit een van mijn favoriete films (Dune, 1984), dan heb je natuurlijk al een streepje voor. Echter, voor zover ik kan dat uit de titels kan herleiden, gaat geen enkel nummer over het sci-fi epos van Frank Herbert. Vooral Moorcock's boeken over Elric komen aan bod. Ook geen straf natuurlijk.
Maar dit is toch vooral een album waarop Domine flinke groei laat zien na een toch al niet misselijk debuut. De songs kloppen van begin tot eind. Er zit een duidelijke lijn in. Ook de frontman wisselt niet constant tussen hoge uithalen en een soort van operazang en alles wat daartussen zit. Dit album is nog steeds veelzijdig, maar tenminste op een manier die te behappen is. Het resultaat is veel effectiever. De songs zijn stoer, episch en soms gevoelig. De keyboards zijn een geweldige toevoeging. Je kunt er goed door horen dat de muziek van rond 2000 is. Het doet niet onder grootheden uit die dagen, zoals Hammerfall, Rhapsody en Blind Guardian. Als ik dit zo hoor, is het eigenlijk een schande waarom Domine nooit groot geworden is. Ik wil hier de teksten erbij pakken om te weten welke stoere verhalen hier bezongen worden om vervolgens mee te brullen. Dit is echt tof!
Tussenstand:
1. Dragonlord (Tales of the Noble Steel)
2. Champion Eternal
Maar dit is toch vooral een album waarop Domine flinke groei laat zien na een toch al niet misselijk debuut. De songs kloppen van begin tot eind. Er zit een duidelijke lijn in. Ook de frontman wisselt niet constant tussen hoge uithalen en een soort van operazang en alles wat daartussen zit. Dit album is nog steeds veelzijdig, maar tenminste op een manier die te behappen is. Het resultaat is veel effectiever. De songs zijn stoer, episch en soms gevoelig. De keyboards zijn een geweldige toevoeging. Je kunt er goed door horen dat de muziek van rond 2000 is. Het doet niet onder grootheden uit die dagen, zoals Hammerfall, Rhapsody en Blind Guardian. Als ik dit zo hoor, is het eigenlijk een schande waarom Domine nooit groot geworden is. Ik wil hier de teksten erbij pakken om te weten welke stoere verhalen hier bezongen worden om vervolgens mee te brullen. Dit is echt tof!
Tussenstand:
1. Dragonlord (Tales of the Noble Steel)
2. Champion Eternal
0
geplaatst: 23 februari 2017, 21:40 uur
Dragonlord (Tales of the Noble Steel) is jarenlang het enige Domine-album in mijn collectie geweest. Ooit meegenomen van een editie van de Dutch Doom Days' markt, terwijl ik te aangeschoten was om te beseffen wat en waarom ik het album had gekocht. De sfeer beviel me echter meteen goed. Stoere en bombastische power metal die meer weg had van Virgin Steele en Manowar dan de snellere en geliktere varianten die acts als Rhapsody en Stratovarius speelden met een zanger die in al zijn over the topheid eigenlijk fantastisch klonk.
Met de aanschaf van latere albums is dit album een beetje in de vergetelheid bij mij geraakt, wat eigenlijk compleet oneerlijk is. Ja, de productie is nog wat zompig en de teksten zijn niet altijd even goed, maar tracks als Thunderstorm, Last of the Dragonlords (Lord Elric's Imperial March), Dragonlord (The Grand Master of the Mightiest Beast) en vooral The Battle for the Great Silver Sword (A Suite in VII Parts) zijn stuk voor stuk ware pareltjes. Buiten de kenmerkende zang zijn het vooral de altijd subtiel ingebrachte keyboards en prachtige, bijna meefluitbare gitaarsolo's die de aandacht het meeste opeisen. Het is nog niet mijn favoriete album van de band, maar ik heb verder toch niets dan liefde hiervoor over.
Voorlopige tussenstand:
1. Dragonlord (Tales of the Noble Steel)
2. Champion Eternal
Met de aanschaf van latere albums is dit album een beetje in de vergetelheid bij mij geraakt, wat eigenlijk compleet oneerlijk is. Ja, de productie is nog wat zompig en de teksten zijn niet altijd even goed, maar tracks als Thunderstorm, Last of the Dragonlords (Lord Elric's Imperial March), Dragonlord (The Grand Master of the Mightiest Beast) en vooral The Battle for the Great Silver Sword (A Suite in VII Parts) zijn stuk voor stuk ware pareltjes. Buiten de kenmerkende zang zijn het vooral de altijd subtiel ingebrachte keyboards en prachtige, bijna meefluitbare gitaarsolo's die de aandacht het meeste opeisen. Het is nog niet mijn favoriete album van de band, maar ik heb verder toch niets dan liefde hiervoor over.
Voorlopige tussenstand:
1. Dragonlord (Tales of the Noble Steel)
2. Champion Eternal
* denotes required fields.
* denotes required fields.