John Barry - Mercury Rising (1998)

Mercury Rising is een aardig bevonden score. Veel kritiek op Barry's verkeerde aanpak, het in herhaling vallen en meer van dat soort zaken.Het is dat bijna een stukje Bondscore in ''Art& Simon'', de instrumentatie en sfeer doet aan Dances With Wolves denken, dit is hetzelfde als The Scarletter, dat was al te horen in Zulu... Enigma, dat is er eentje van de laatste jaren die pas routinematig is! Maar het gaat natuurlijk allemaal om smaak, maar toch.De film vele malen gezien, slechts enkel en alleen voor de score.

Het hart van de score is het thema voor de autistische Simon.Deze jongen wordt verwoord door een prachtig piano, viool en fluit thema, erg simpel van opzet. Emotioneel sterk en berust op een simpel kinderthemaatje.Hier werkt Barry zich al tegen de film in het harnas. Hij centreert zijn score niet op het spanningselement maar op het emotionele element van een jongen die een band krijgt met agent Art.En daar is niks mis mee, was het niet dat het in de film alles tegenwerkt. Barry schakelt het thema dan ook vaak weer in, herhaling alom, maar het blijft raken. Dit thema maakt een aantal variaties door; de gewone versie als in ''Simon's Theme'', als iets aangevulde voor de aanvulling in zijn leven van Art (''Art&Simon'').
Die laatste track wordt buiten het thema aangevuld met een jazzy stijl.

Dan zijn er enkele ''suspense'' tracks.Gevaar en suspense verwoord de componist door een cliche hoge piano toon, vaak in scores ook gebruikt door snel een paar tonen omhoog te gaan op de piano.Het probleem met de te korte actiescenes is, dat er weinig ruimte is om iets te ontwikkelen. Een klein knik en de kalmte is er haast alweer.Barry graaft zijn muziek in op deze momenten, vaak niet luidruchtig koper uitbarstingen. ''Barrel Kills Parents'' is er zo een.Liefelijk klinkt het haast, met een enkele hint van gevaar. Oh jee er is een gevaarlijk iemand in de buurt. In de film blijft het daar niet bij; Barrel vermoord de ouders. De componist moet gedacht hebben: oh nee niet weer die standaard manier. Nou vooruit kort de piano dan.En het klinkt dus erg onorthodox bij die specifieke scene.Pas bij ''Rooftop Arrival'' en ''Death of Kudrow'' komen er wat orkestuitbarstingen bij kijken. Nog steeds niet dat-gene-wat-van-de-componist-verwacht-wordt. Ik zie regisseur Becker al zitten: ''Ok John, nu bouw je naar een climax toe als met de pyramide techniek (het opbouwen van motiefjes boven op elkaar; naar een climax toewerkend dus). En Barry denkt: je kan mijn rug op. Toch is er een stukje percussie te horen en wat opwinding maar de componist houdt vast aan zijn ideeen, vooral berust op emotie.

Met Barry's aanpak van die actiestukken was de studio niet tevreden en riepen de hulp in van Carter Burwell.Hij moest enkele korte snelle actie stukjes schrijven, op vrijwillige basis. Blijft vreemd moet hij gedacht hebben: actiestukken schrijven terwijl dit tegen de emotie van de score van Barry werkt. Dus besloot hij in soortgelijke stijl deze stukjes te scoren.Aangezien dit last minute werk was en het nog even snel wat extra stukjes schrijven door een andere componist, kreeg hij geen credit. Ghostwriting heet dat ook wel.Maar betaald kreeg hij er wel voor. Geen enkele seconde hiervan is op de officiele score uitgaven terug te vinden (alhoewel ''Rooftop Arrival'' op bepaalde fronten erg op Burwell kan lijken).

Het eindresultaat van Barry's score is intrigerend emotioneel.Het thema van Simon is er een om bij weg te dromen.Van begin tot eind, ook met de enkele spannings stuiptrekkingen in, een geweldige score. 5 sterren

Mercury Rising is een mooie rustgevende score, maar ook een score met suspense momenten.
Eigenlijk is deze score heel erg vergelijkbaar met de latere score van John Barry voor de film Enigma. Beide soundtracks zijn romantisch, maar hebben ook suspense tracks.

Het hoofdthema van deze soundtrack is het thema voor Simon. Het is zoals Neo al zei echt een thema om bij weg te dromen. Dit thema steelt toch wel de show en keert een aantal keer terug in de score, waaronder een keer met een mooie saxofoon in de track Art&simon.

Deze soundtrack bevat ook een aantal suspense tracks. Twee voorbeelden zijn de tracks The Story Beginns en Rooftop Arrival. Vooral die laatste track vind ik erg goed. De track Death of Kudrow is de enigste actie track op het album. Natuurlijk heeft Barry wel betere actie muziek in zijn carrière geschreven. Maar toch vind ik het een vrij goed actie nummer.

Al met al vind ik Mercury Rising een mooie soundtrack. Jammer dat de regisseur van de film Barry,s aanpak niet helemaal kon waarderen en een deel van de soundtrack heeft verworpen.

4 sterren.