Keith Jarrett - Personal Mountains (1979)

Duidelijk inferieur aan het fantatische 'Nude Ants': Jarrett zelf treedt erg weinig op de voorgrond, Garbarek lijkt heel ongeïnspireerd, het quartet hangt nauwelijks aan elkaar (geen hecht samenspel) en de composities gaan in feite geen enkele kant uit (op het swingende 'Late Night Willie' na).
Ware het niet dat Jarretts solo's hier en daar wel het horen waard zijn, dan zou ik 'Personal Mountains' als een miskoop beschouwen. Dankzij hem kan het er nog net mee door.

Ja, dat klopt inderdaad. Veel te gemaakt hier en niet veel diepgang in de composities.

Ik heb hier niets meer aan toe te voegen.