Warlord - Rising Out of the Ashes (2002)

Ik dacht dat dit album niet meer verkrijgbaar was, maar blijkbaar toch nog wel. Voor de liefhebbers is door Cult Metal Classics in 2003 nog een limited edition (1000 copies) op vinyl uitgebracht.

...en voor maar 3,33 momenteel verkrijgbaar bij de Large op cd. Zeker geen miskoop zo op het eerste gehoor. Hoewel ik wel verrast was dat Joachim Cans hier de zang voor zijn rekening neemt - was ik namelijk helemaal vergeten.

Voor dat geld zal het niet snel een miskoop zijn, maar echt sterk vind ik dit album toch niet. Het mist allemaal nogal wat pit.

Kronos, een blik op Metal Archives zorgt ook niet voor meer vrolijkheid bij dit album van één van de grootste cult metal helden van de jaren tachtig want daarvoor zorgden de EP Deliver Us (1983) en ...And the Cannons of Destruction Have Begun (1984).

Enkel Enemy Mind en Achilles Revenge zijn nieuwe nummers, de rest zijn remakes van nummers van Warlord en Lordian Guard, het latere project van Warlord gitarist William J. Tsamis. Per nummer geef ik even de stamboom mee:
1. Battle of the Living Dead: Lordian Guard, album Sinners in the Hands of an Angry God (1997)
2. Enemy Mind: nieuw
3. Invaders: hier vind ik niets over, iemand?
4. Winds of Thor: Lordian Guard, album Lordian Guard (1995)
5. War in Heaven: Lordian Guard, album Lordian Guard (1995)
6. My Name is Man: Lordian Guard, album Lordian Guard (1995)
7. Lucifer's Hammer: Warlord, EP Deliver Us (1983) en album … And the Canons (1984)
8. Sons of a Dream: Warlord, Demo I (1981)
9. Achilles Revenge: nieuw
10. Lost and Loney Days (Bonus Track Japan): Warlord, EP Deliver Us (1983) en album … And the Canons (1984)

Binnenkort schalt deze door Huize Spamalot ter beoordeling.

Dat album van Lordian Guard heb ik zoals je weet. Verder naast deze nog de prima verzamelaar Thy Kingdom Come. Die vind ik nog het best maar wellicht mede doordat de factor nostalgie bij mij niet echt meespeelt hier (ik kende het vroeger niet) maakt het mij niet bijzonder enthousiast. De muziek (vooral de zang eigenlijk) is vaak toch net wat te flauw vind ik.

Benieuwd wat jij van deze gaat vinden.

Dit vind ik een redelijk slappe wederopstanding van Warlord. Het is vooral zanger Joakim Cans die ervoor zorgt dat ik voortdurend het idee heb dat ik naar Hammerfall zit te luisteren. En dat is al niet mijn favoriete band.

Cans coverde met datzelfde Hammerfall ooit Child Of The Damned dus daar zal het zaadje wel geplant zijn voor dit album.

Het probleem is dat uit die focus op Cans blijkt dat de identiteit van Warlord nogal verdwenen is. Dat mysterieuze, dat bombastische dat in combinatie met de niet al te zware metal een aparte sfeer wist op te roepen, is nauwelijks aanwezig hier.

Wat overblijft is, een doorsnee metalplaat die bij mij amper een wenkbrauw doet optrekken.