Hitzone 36 (2006)

Whaha, geniale review Rogier

Volgens mij struint Marco Borsato gewoon datingsites voor wanhopige vrouwen af om zijn teksten te kunnen schrijven.

Dat is het enige nummer van Marco dat ik ook nog wel kan aanhoren. Verder is het een verschrikking inderdaad.

Bericht verwijderd en bericht van Herman aangepast.

1.Marco Borsato - Rood
Marco Borsato is op zijn ergst als hij pathetische en bombastische kitsch brengt zoals hier. Er werden eerder vergelijkingen gemaakt met Music (John Miles) en Paradise by the Dashboard Light (Meatloaf). Maar waar dit originele, sfeervolle en goed opgebouwde nummers zijn is Rood in wezen een flinterdunne compositie die wordt opgeblazen tot een pompeuze ballon die makkelijk te doorprikken is en ik heb een hekel aan muziek die meer pretendeert dan het is. De tekst is nog het ergste, rood van schaamte moest hij zijn!

2.Juanes - La Camisa Negra
Een pretentieloos en zomers nummer, best aan te horen.

3.Robbie Williams - Sin Sin Sin
Robbie Williams was toen duidelijk op de terugweg. Slecht vind ik dit nummer niet maar de inspiratie begon op te drogen.

4.Rihanna - S.O.S.
Pop zoals het NIET hoort, erg inspiratieloos nl. opgebouwd uit een sample van het overbekende Tainted Love maar dan zonder degelijke zang en melodie.

5.Bløf - Hemingway
Dit vind ik nog één van de betere Blof-nummers mede door dat gitaartje en de pathos hebben ze hier gelukkig achterwege gelaten. Wel is dat wat vlakjes gezongen.

6.Bob Sinclar - Word, Hold On
Een flauwe doorslag van zijn monsterhit Love Generation, hier begon de terugweg.

7.Till West - Same Man
Niet slecht voor een commerciële housetrack maar memorabel ... dat nu ook weer niet.

8.Ali B, The Partysquad en Yes-R - Rampeneren
Wat een verschrikkelijke rotzooi, artistiek staat dit op een bijzonder laag peil, inderdaad een ramp in de muziekwereld!

9.CH!PZ - Gangstertown
Niet zo erg als vorig nummer maar wel erg banaal, een beetje een doorslag van Vengaboys.

10.Bon Jovi - Who Says You Can't Home
De vroege Bon Jovi kon ik nog pruimen maar na hun comeback is het gewoon herkauwen geblazen maar dan nog gladder en inspiratielozer.

11.Coldplay - The Hardest Part
Het beste nummer op deze compilatie. Lang niet het beste Coldplay-nummer maar zeer degelijk.

12.Postmen - Downhill
Degelijke raps, veel beter aan te horen dan Ali B maar de combinatie met Anouk werkt niet.

13.The Sheer - The Girl That Lost Her Mind
Redelijk rocknummer maar wat identiteitsloos. Wel één van de betere in deze hitzone.

14.Pussycat Dolls - The Beep
Die sample van Evil Woman van Electric Light Orchestra (2:41) is eigenlijk het enige positieve aan dit nummer, verder is dit een flinterdunne en nietszeggende compositie, het voelt leeg en plastic aan.

15.Raffaëla en Paul de Leeuw - Houten Hart
Kwijlerige duoplaat, ook nog zwak gezongen, ik kan het met moeite uitluisteren. Mag ik een teiltje?

16.Beatfreakz - Somebody's Watching Me
Wat een inspiratieloze cover, het werd een trend om een bekende jaren '80-hit te sampelen of te verkrachten. Weg daarmee!

17.Ne-Yo - So Sick
Ik word ook ziek van die gelikte en glijerige R&B waaruit alle soul operationeel is verwijderd, ook dit mag in de vuilnisbak.

18.Kelly Clarkson - Breakaway
Zij kan wel zingen maar in dit kleurloos nummer komt dat niet tot zijn recht. Toch nog aan te horen, het irriteert mij niet maar boeit mij ook niet veel.

19.Henkie - Lief Klein Konijntje
Stompzinniger dan dat kan ik mij haast niet voorstellen. Het enige positieve is dat het tenminste niet meer pretendeert dan het is.

20.Guus Meeuwis - Ik Wil het Land Zien Juichen
Er valt niets te juichen met deze pseudorock dat snel verveelt.

21.André Hazes - Wij Houden van Oranje 2006
Dit wordt blijkbaar telkens uitgebracht als Nederland een WK of EK speelt en de volgende versie vind ik steeds iets minder. De versie met Ali B is nog het ergste.

Nummer 1: zwaar irritant! Ik gooi de radio het raam uit als ik deze hoor.

Nummer 2: meh

Nummer 3: vind dit niet echt geweldig.

Nummer 4: erg gemaakt.

Nummer 11: gewoon een goed lied.

Nummer 17: om misselijk van te worden.

Nummer 18: ik zeg nee tegen dit lied.

Nummer 21: weer zo'n carnavalslied voor dronkenlui!

Ah nostalgie naar de tijd dat Marco Borsato gewoon nog keurmerk was voor de ergste muziek denkbaar.

Toen we nog niet konden vermoeden dat de nog veel iritantere Nielson hem zou komen aflossen.