Keith Jarrett / Gary Peacock / Jack DeJohnette - Changeless (1989)

Wat een plaat zeg, *valt met mond open* hoe Jarrett speelt is weinig verbazends aan, wat niet wegneemt dat het gewoon geweldig mooi is. Wat me hier met name verbaast is de bijdrage die DeJohnette en Peacock leveren, die heb ik nog niet vaak zo sterk gehoord als hier.

Deze vanavond in CSL met bovengenoemde mogen beluisteren en ik kan me alleen maar aansluiten bij zijn woorden.

Prachtig geheel deze plaat, geen zwakke momenten, daarom gewoon openen met vijf sterren!

Probeer dan ook eens Tales of Another van Gary Peacock, zelfde trio maar uitgebracht onder Peacock's naam.

Dank je Ruud, die kende ik reeds, maar dat is natuurlijk ook een klassieker. Wat hou ik toch van de muziek van ome Jarrett, zowel solo als met dit trio.

Wat is dit een waanzinnig mooie plaat. Deze zal nog wel even op repeat blijven staan...

4,5*
En daarmee een plekje in mijn jazz top 10, die ik nog niet heb gemaakt

Die overgang bij minuut 13 van Endless... Echt ongelooflijk goed

Ongelofelijk dat dit album zo hoog gewaardeerd wordt. Ik vind het ronduit slecht, misschien wel de slechtste die Keith Jarrett ooit gemaakt heeft. En dat ik dit moet zeggen, als een van de grootste fans van zijn werk. Ik heb alles van hem door de jaren heen verzameld. Zijn standards met Gary Peacock en Jack de Jonette zijn doorgaans grandioos goed, zijn solowerk ook, en zelfs zijn eigen composities op klassiek gebied mogen er zijn. Maar dit...nee...heel zwak. Het is geen jazz, het is ronduit eindeloos gepriegel met nagenoeg geen variaties. Tip: koop elke willekeurige cd van Keith (hij heeft er pakweg 100 gemaakt...) en sla deze over.

Heel bijzonder inderdaad WPE. Ik vind dit juist een hele sterke. Maar he smaken verschillen natuurlijk Zelf ben ik geen liefhebber van zijn Europese kwartet en ook zijn standards bekoren me niet. Dat maakt Jarrett wel zo bijzonder: zijn stijl varieert. tip: koop niet zomaar een willekeurige plaat van Jarrett (er zit beduidend minder werk bij) en koop deze.

Heerlijk weelderige jazz waarbij de interactie tussen de muzikanten opvalt. Het rollende pianospel van Jarrret is hoe dan ook een genot en de warme baspartijen van Peacock maken het plaatje helemaal af.