m1dy - Voynich Tracks (2003)

Geen vrolijke Happy Hardcore in de 6de vernelling maar vrolijke dance-pop liedjes. De zangeres heeft een typisch Japanse, dromerige stem. "Spacy"-synthesizers zijn aanwezig, evenals de niet te ontbreken piano. Natuurlijk, dit is niet mijn muziek, maar echt heel slecht is het niet., maar saai is het wel. Ray is wel heel erg dromerig, die fluisterende stem, de ambientwaves, en alhoewel op de achtergrond een steeds wat breaks bezig zijn, is het een ideaal liefdesliedje.

Pas alleen op het laatste nummer, want dat is, in de goede traditie van zijn EP's, een Hardcorenummer. Hoewel de synthesizers aardig zijn (niet origineel natuurlijk) komt het nummer nergens van de grond en is het mischien nog wel het meest saaie nummer op dit ding.