Ewan Pearson - Fabric 35 (2007)

Hele aardige Fabric-cd. Er staan een paar fantastische nummers op en sommige passen ook erg goed bij elkaar, zoals bijvoorbeeld de eerste drie. Soms lopen de nummers vlekkeloos in elkaar over, maar soms knalt het nieuwe nummer er gewoon in.
Hoewel ik Fabric cd's van bijvoorbeeld M.A.N.D.Y. en Ellen Allien beter vind zal ik deze toch nog best vaak opzetten omdat sommige momenten toch echt geweldig zijn.
3,5*

ewan pearson is een goede dj, wat hij hier bewijst met zijn eigen unieke stijl die switched tussen house, minimal en techno. niet dat dat zoveel zegt natuurlijk, aangezien alles binnen deze genres valt tegenwoordig
de tracklist is verrassend en fris, maar de opbouw is het beste aan deze mix. heerlijk monotoom en langzaam wordt er afgetrapt, om te eindigen met een sfeervolle vette techhouseplaat van aril brikha.

Met z'n mooie Kompakt-mix vers in het gehoor de eerdere mixalbums van Ewan Pearson er maar eens bijgepakt. Ook deze is heerlijk; niet alleen fijn op de grens tussen house en techno, maar nog veel knapper balancerend tussen dansbare pop en (toegankelijke doch chique) house.

Om dezelfde reden als Goodfella ook eens naar deze geluisterd. En met hetzelfde resultaat. Pearson weet van aanpakken en bouwt deze mix perfect op. Grappig ook dat de laatste track Berghain de plaats is waar ik Pearson zag draaien van 5 tot 8 in de ochtend .

Na een volgende luisterbeurt moet ik toch wel zeggen dat die track 5 en 6 er voor mij absoluut uit hadden gemogen. Daarna is het genieten, maar daar slaagt hij voor mij de bal toch totaal mis.

Daddy's rich, but I don't admit it

Die openingstrack is erg tof. Verder iets teveel hit & miss wat mij betreft.

Zou een paar jaar later een veel betere mixplaat afleveren met We Are Proud of Our Choices, maar ook deze gaat er goed in bij mij.