múm - Summer Make Good (2004)

De muziek van Múm wordt wel eens omschreven als "kinderliedjes voor volwassenen" of "techno lullabies". Twee termen die de lading redelijk dekken. Als je houdt van Sfeervolle IJslandse klanken en niet allergisch bent voor het accentrijke en hijgerige piepstemmetje van zangeres Kristin Anna Valtysdottir heb je aan dit album een goede. 4*

Is deze plaat al uit?
Ik vond 'm in elk geval tegenvallen, vooral omdat de nadruk nu toch echt is komen te liggen op 'liedjes' en Kristín deze met haar stem gewoon niet voldoende weet te dragen. Op Finally we are no one waren de vocalen eerder een aanvulling (ver achterin de mix ook), dat werkte perfect en maakte het een kippenvel-album bij uitstek. De enige bloedmooie uitschieter op het nieuwe album is The Island of Children’s Children.

Ja, hij is al uit. Ik kan me voorstellen dat iemand valt over de stem van Kristin, maar ik vind die niet echt hinderlijk. Juist omdat er meer "liedjes" (en minder soundscapes) opstaan vind ik dit album beter dan Finally we are no one.

Is deze beter dan Finally we are no one?

Ik vind 'm nog niet in de buurt komen. Tegenvaller van het jaar.

Ik zou ook eerder gaan voor de kwalitatief hogere 'Yesterday was dramatic' of 'finally we are no-one'

Dit klinkt heel interessant. Múm en het Radio Kamerorkest in een twee en een half uur durende sessie op het Holland Festival '05, volgende maand.

Daar heb ik volgens mij een paar weken geleden al iets over gezegd in het 'musicmeter live' gedeelte van het forum, of zoiets . De kaartjes liggen hier al een tijdje klaar in ieder geval, naast de "Warp vs orkest" dat een dag eerder plaatsvindt.

Ja, en ik ga daar naartoe! Ons vind je op het zijbalkon .

Dan sta je in de muziekwinkel door de cd-rekken te bladeren, en kom je opeens de naam Múm tegen. Die roept dan een vage associatie op met MusicMeter, waar je wel eens positieve recensies hebt gelezen. Op de gok koop je de cd, om er thuis achter te komen dat Summer Make Good nu nét minder gewaardeerd wordt dan hun eerdere albums.
Ach, wat maakt het ook uit, ik wist niet zo goed wat ik kon verwachten en zonder vergelijkingsmateriaal vond ik het een mooi album. Vooral Weeping Rock, Rock en The Island of Children's Children zijn erg sterk. Met veel andere nummers heb ik wat meer moeite, maar inmiddels heb ik ook hun eerste album geluisterd en kan ik niet wachten tot hun optreden volgende week. Knappe, sfeervolle muziek.

3*

Altijd spijt van gehad dat ik dit gedrocht voor iets van 21 euro heb gekocht. De jongen achter de toonbank raadde het me af om deze kopen notabene!
De andere platen van Mum zijn wel ok (2e) tot zeer goed (het debuut).

Als echte doorgewinterde IJsland-fan die daar al 11x geweest is, kan ik, geheel objectief, zeggen dat dit album niet echt de moeite waard is.
Koop dan liever The Leaves, Bjork of Sigur Ros. Als het dan toch van IJsland moet komen.

Als dit het mindere werk van deze groep is, loont het zeker om het ander werk te beluisteren. Ik vind het wel goed klinken. Lekker melodieus, alleen kan ik de stem niet al te lang dragen. De opbouw van de liedjes lijkt ook nagenoeg overal hetzelfde. De titels van de liedjes klinken ook nogal pretentieus.

Tenslotte wil ik afsluiten door het heerlijke "Island of the Children's Children" en "Weeping Rock, Rock" als hoogtepunten aan te merken.

3*

Ik vind Múm echt heel erg "lief", en die titels ook. De door VeX- genoemde nummers zijn inderdaad de beste van dit album maar alle nummers zijn gewoon goed. Ik heb hem een tijd terug al 4,5* gegeven.

Ben ik net bij "Abandoned Ship Bells", vraagt m'n moeder of ik die herrie wat zachter wil zetten.

Herrie?

Ai, hier ook al. Ik snap echt niet dat zoveel mensen dit album teniet doen. Misschien is het persoonlijk, maar ik vind SMG hun "donkerste" plaat tot nu toe, en dat is niet negatief bedoeld, integendeel. Ja, Kristin Anna klinkt nog stees lief and aaibaar, maar de alles omvattende melancholie en nostalgie hier doen echt pijn. Hoe kan je hier naar luisteren en geen tranen in je ogen krijgen? Zo mooi is die. Laat staan dat de plaat je absoluut niks doet. Ik vind 'em hypnotiserend.

En trouwens, kan iemand hier de bandnaam even goed invoeren? Ze heten múm, de 1ste m is geen hoofdletter.

Ik ben de laatste tijd toch een beetje gaan houden van deze plaat ... Mum blijft toch een prachtige band, ik hoop alweer op een nieuwe cd... Ze staan ook op myspace, een bezoekje waard: http://www.myspace.com/mumtheband

Dit is het derde album van ze dat ik heb, hun sound begint me een beetje te vervelen op een gegeven moment. Dat neemt niet gelijk weg dat ik het goed vind, maar ik zou wel eens wat anders willen horen eigenlijk. 3*

Beetje loos argument hè?

Ik ben pas Bjork-platen gaan kopen toen ze naar Engeland is verhuisd. Mag het dan wel, Pim?

Heerlijk sfeervol. Perfect om 's nachts mee in slaap te vallen, of 's ochtends wakker te worden in een krakend, houten strandhuisje op een piepklein zoldertje in het hart van de winter. De krakende, spookachtige intro zet de toon, de eerste klanken van de zangeres machtig en lief tegelijk. Fluisterende kinderliedjes voor volwassenen; van begin tot eind wordt een bont en donker gekleurde lapjesdeken van geluiden gecreëerd die je het idee geeft dat de muzikanten "zomaar" wat doen met allerhande (speelgoed)instrumenten, maar er toch op een of andere manier een lijn in weten te krijgen. Of zoiets. Vier sterren!

'The Islands Children’s Children' is toch een prachtig nummer zeg, hoogtepunt van het album

Live in Utrecht
Weeping Rock, Rock