Mactätus - Provenance of Cruelty (1998)

Mactätus brengt op Provenance Of Cruelty melodieuze black metal met veel synthwerk. De vergelijking met Dimmu Borgir ligt voor de hand.
Toch is het toetsenspel best smaakvol. Geen breed uitgewaaierde toetsenpartijen maar prominente sfeeraccenten die in een andere setting een goede toevoeging zouden kunnen zijn.
Want in deze setting zijn de gitaarpartijen weer nauwelijks waarneembaar. Daarmee is ook direct de angel uit de muziek gehaald. Het bevat nul komma nul pit. De nummers blijven steken in hakkelend midtempo geneuzel. En net op de momenten dat er wat op het punt staat te gebeuren, gebeurt er niks.
Het is ontzettend veilige black metal. Het komt dan ook over alsof gemaakt is voor het grotere publiek. Al beluisterend voel ik dan ook een enorme drang opborrelen om de cd dan ook maar af te zetten.