Marah - Angels of Destruction! (2008)

Eigentijdse southern rock-achtige plaat van een band die afkomstig is uit het noorden van de VS en dus niet uit de broeierige moerassen van Alabama of Georgia of de woestijngebieden van Texas. Het spreekt niet in Marah's voordeel, maar toch slaagt dit collectief rondom Dave Bielanko er met Angels of Destruction in een sterke rockplaat af te leveren, waarin de zuidelijke invloeden regelmatig de kop opsteken en soms een vleugje country hoorbaar is.

De band is hoorbaar beïnvloed door een aantal klassieke rockgiganten uit de vroege jaren '70, maar slaagt er daarnaast ook in een eigen geluid te creëren. Vuig, modern en tegelijkertijd rauw zijn de eerste trefwoorden die in me opkomen. Door de moderne inslag van authentieke southern rock-songs als Old Time Tickin' Away en Angels On a Passing Train klinkt Marah soms als het jonge broertje van de door mij zeer gewaardeerde Drive-By Truckers.

Blue But Cool heeft zelfs wat weg van Tornadoes van Drive-By Truckers en het titelnummer had zo van de hand van Mike Cooley van de Truckers kunnen komen, maar toch heeft Marah genoeg klasse in huis om haar eigen weg te gaan. Op bepaalde momenten vind ik Angels of Destruction net wat te gelikt of te weinig verheffend, maar dat doet weinig af aan de spelvreugde en het songmateriaal, dat over de gehele linie toch wel overtuigt: 4*