Miles Davis & Michel Legrand - Dingo (1991)

Soundtrack van de enige film waarin Miles Davis een rol heeft gespeeld. Hij speelde een jazz-legende (goed gekozen..) en de soundtrack bevat 7 nummers met Miles Davis op trompet. De stijl is meer in lijn met z'n vroegere big-band werk dan met de fusion van de jaren '80. Dus ook voor liefhebbers van de 'oude' Miles Davis is dit zeer te verteren.

Miles Davis is eigenlijk nooit voor nostalgie gezwicht, zelfs in de laatste tien jaar van zijn leven gaf hij de voorkeur aan krampachtige pogingen om hip te blijven boven teren op oude succesformules.

In dat opzicht is Dingo een buitenbeentje: Davis speelt in deze film van Rolf de Heer uit 1991 een oud jazz-icoon die door een jongere fan wordt opgezocht. De soundtrack staat vol met het soort zonnige Westcoast-jazz dat Davis’ platen met Gil Evans in herinnering roept, maar de magie van die klassiekers blijft helaas buiten bereik.

Davis zelf is maar op zeven tracks te horen. De muziek werd gecomponeerd en opgenomen onder de leiding van componist Michel Legrand (zelf ook een legende), in samenwerking met een zwik sessiemuzikanten die ook de meer gymnastische trompet-momenten voor hun rekening nemen.

Davis pakt zijn momentjes op ‘The Dream’/ ‘Going Home’, waarbij de versleten, onvaste toon van de oude meester alleen maar bijdraagt aan de bitterzoete melancholie. Het is dan alsnog het meest aangrijpende moment op een soundtrack die verder lekker weg luistert, maar ook een beetje te tam is (ironisch genoeg, gezien de titel) om meer te zijn dan een eerbetoon aan vervlogen dagen.