Enigma - The Screen Behind the Mirror (2000)

Beste album van Enigma, mooie vocals en hier en daar ook nog een strakke gitaarsolo.

En die kerel moet eens een prijs krijgen voor uitmixen, tering wat goed zeg hoe je zo'n wall of sound zo uit mekaar kan trekken, kan menig bandje/studio wat van leren...

Enige album van Enigma waar ik naar kan luisteren. Niet te veel tergende New Age met net genoeg edge om niet al te zijig te zijn. Natuurlijk nog altijd enorm kitscherig. Een paar goeie nummers (o.a. Push the limits, Gravity of Love en Silence Must be Heard). 3*

Ook wat mij betreft het beste album van Enigma. Mooi hoe het overbekende O Fortuna van Orff als rode draad wordt gebruikt in vier van de elf tracks en alsnog nergens gaat vervelen, met een apotheose in het beukende 'Camera Obscura'. Ruth-Ann van Olive is op twee tracks te horen, waaronder het mooie 'Gravity Of Love' waarin na 'Return To Innocence' opnieuw (zonder credits) gebruik wordt gemaakt van de drums uit Led Zeppelin's 'When the Levee Breaks'. Enig minpunt is voor mij de titeltrack waarvan de melodie me op de zenuwen werkt. Dit album werkt als een conceptalbum waarvan de nummers in elkaar overlopen, en dat weer mooi geïntegreerd begint en afsluit met het Enigma-hoornthema. Hier en daar zijn de bekende 'overslaande' fluiten te horen, verder wordt er wat eigen werk gesampled uit 'Sadeness' en 'Mea Culpa' en komt ook Bach nog even langs.

Na dit album sloeg Michael Cretu een andere weg in met het ondermaatse Voyageur, het markeert derhalve een uitstekend einde van de eerste Enigma-periode.

Ik vind het titelnummer juist ook wel aardig. Lekker zomerse plaat. Zo'n nummer dat de hele dag in je kop blijft zitten.

Ik vind Silence must be heard het mooiste nummer. En ook push the limits. Het heeft een mooie opboiw die vanuit het intro doorgaat.

Een aangenaam album van Enigma. New-Age bevindt zich weliswaar dikwijls op het randje van het banale, maar de connectie met O Fortuna van Orff zorgt hier i.i.g voor een leuke rode draad en de trip-hopinvloeden zijn best beklijvend. Met Gravity of Love heeft de plaat ook nog eens een dijk van een single. Luistert allemaal lekker weg op de achtergrond. Prima album wel.