Giant Robot - Domesticity (2004)

Oude robots uit de sloot halen. Het is maart vorig jaar geweest toen ik de Finse formatie Giant Robot opnieuw ontdekte. Alleen lovende woorden had ik over deze in Helsinki gevestigde groep die een gezonde dosis pop, r&b en electronic mengt met een vleugje hip hop. Een gewaagde combinatie als je het mij vraagt en Giant Robot is dan ook een van de weinigen die er verrassend goed mee wegkomt. Het slagen van deze combinatie heeft te maken met een wisselwerking tussen interessante instrumenten als een banjo en een fluit, en tussen de uiterst herkenbare stem van frontman Tuomas Toivonen. Dit alles zorgt voor een prachtig geheel dat zich de muziek van Giant Robot noemt. De genialiteit van de groep werd mij in 2005 al duidelijk toen ik voor het eerst in aanraking kwam met 33RPM Robotics, het debuut uit 1997 die in beperkte oplage alleen verkrijgbaar was op vinyl en nu gratis te downloaden is op de website van de band. Op dat debuut stonden sterke nummers als Nine Tons Of Wood en Running To Paradise, maar het waren Public=Shopping en Best Match die mij nog wel het langste bij bleven. Pas deze week probeerde ik het laatst verschenen album van de band, Domesticity, uit 2004. Meteen viel ik weer voor de charmes van leadzanger Tuomas Toivonen en de verfrissende sound van zijn band. Public=Shopping en Best Match hebben nog nooit zo fijn geklonken en ook Breaking Bones gaf het album een identiteit. Het album kabbelt naast de hoogvliegers rustig verder met nummers als Comfort en Last Snow, die sterk doen vermoeden dat je naar een relaxte loungeplaat aan het luisteren bent. Tel daarbij de zoete stem van Toivonen en de elektronische uitspattingen hier en daar op en je hebt een bijzonder divers plaatje.

Domesticity blaast een frisse Finse wind door hip hop door andere genres als electronic en pop verrassend te mengen. Het resultaat is een alleraardigst plaatje die op vele gebieden prima in elkaar steekt. Er zijn nog verbetering mogelijk, vooral op plaatsen waar het album een beetje lijkt dood te vallen met op het eerste gezicht wat saaie stukken als First Snow en Comfort. Pas wanneer je het album een paar keer hebt gedraaid besef je dat die nummers helemaal niet ''saai'' hoeven te zijn en juist dienen om even weg te dromen nogmaals onder de fijne stem van Toivonen. Dit plaatje verdient dan ook op zijn minst 3.5* en voor een album in dit genre is dat voor mij al best wel veel. Daar buiten gelaten zie ik dit album groeien naarmate het meer wordt gedraaid. Probeer het album eens uit, zou ik zeggen. Een aangename verfrissing.
Het wachten is nu alleen nog op de langverwachte opvolger van Domesticity die volgens de website begin volgend jaar zou moeten verschijnen. Ik houd Giant Robot in ieder geval goed in de gaten aankomende maanden.