Dat doosje heeft iets, ondanks het hoge ordi-gehalte. Scheelt dat het een tekening is.
En ik merkte pas na het tikken van m'n reviews op dat ik er jaren terug ook al een aantal had besproken, en dat ik het ook al over die hoes had. Sorry.

(Maar ik laat ze maar staan.)
Nou ja, wellicht leuk om eventuele verschillen tussen m'n mening nú en die in 2008 te zien. Het aantal grote favorieten uit +/- 1998 is nu iets groter dan toen, doordat een aantal nummers (vaak urban en/of midtempo) me de laatste jaren meer zijn gaan opvallen. Die nummertjes zoals die van Destiny's Child steken inderdáád nogal positief af tegenover al die autotune en zo, als je ze nu terug hoort.
Al zal de overdosis saaie softpop uit die tijd altijd een stempel blijven drukken op het totale beeld dat ik van dat jaar heb.
Misschien is het een idee om na de 1998-edities met 538 Dance Smash Hits verder te gaan? Die serie ging er destijds qua algehele uitstraling op vooruit, en op dat moment was Mega Dance toch al bijna aan z'n einde. En dat ik van die van 538 alle delen uit 1999 en 2000 heb, tevens allemaal al gekocht op het moment dat ze uitkwamen, is een fijne bonus.
----------------------------------------------
Daze - Superhero
Dit vond ik toen erg leuk, maar nu? Fantasieloze, gezichtsloze Aqua-kloon. Hier kon je op wachten, na het succes van Barbie girl.
Pappa Bear en Van der Toorn - Cherish
Weer fantasieloos, maar dit heb ik nóóit leuk gevonden, en dit keer lijkt eerder Puff Daddy - zoals 'ie in die dagen was - de inspiratiebron te zijn. Je neemt een oud deuntje, murmelt er wat overheen, doet er een meezingrefreintje (ook al niet zelf verzonnen) bij, en klaar is Pappa Bear. Bah.
Destiny's Child - No No No
Wordt inderdaad gemist, zoiets. Afijn, zoals al eerder aangegeven. Lekkere zwoele, maar toch vlotte plaat, ervan uitgaande dat het hier om de versie met Wyclef Jean gaat.
Camisra - Let Me Show You
Niet verkeerd. Was ik destijds nogal wild van. Volgens mij kwam dat voor minstens de helft al door die schreeuw na het intro...
Alexia - Uh La La La
Afgezien van die tekst, hoor ik de overeenkomsten met de Fugees niet echt? Wel een plezierige stem (daar denk ik dus weer anders over dan Pureshores), en een leuk deuntje om zo nu en dan eens op de radio te horen. Niet opzienbarend, gewoon aangenaam. Typische lente-muziek.
Natural Born Chillers - Rock the Funky Beat
Weer een nogal veelgedraaide, destijds. Lekker ruig, zeg maar.
She Moves - Breaking All the Rules
Lijkt heel erg op Boy Krazy - That's what love can do, en dat nummer komt inderdaad uit de vroege jaren 90. Er mist iets aan (die andere vind ik veel beter), en het groepje komt nogal identiteitsloos over (o.k., dat deed Boy Krazy ook...), maar heel beroerd vind ik dit liedje ook weer niet. Weer typische lente-muziek, niet opzienbarend maar wel gezellig.
Party Animals en Sugar Baby - Whatever
Van alle nummers die hierop staan destijds misschien wel het meeste gedraaid, al zal het een close finish zijn met Natural Born Chillers. Dit trek ik anno nu beter dan een aantal dingen die ze in 1997 hadden uitgebraakt (My way en I need love, met name). Het klinkt wel wat softer, conform de nieuwste trends in dancemuziek, destijds. Maar je herkent ze nog duidelijk. Is te prijzen, jezelf niet té veel verloochenen.
Kemyst en Jason Nevins - It's Like That
Prettig authentiek oldschool sfeertje heeft deze remix van een oud nummer van Run DMC. Het origineel is in z'n waarde gelaten. Aangenaam droogjes, zeg maar. Wel een tikkeltje doodgedraaid, inderdaad.
Rakim - Guess Who's Back
Hele leuke plaat, funky productie, misstaat hier wellicht maar ik draai hem zelf regelmatig. Nu nog wat meer dan destijds, past nu meer binnen m'n smaak (al trok 'ie tóen al m'n aandacht).
Groove Zone - Eisbaer
Vond ik toen een heerlijk nummer. Toen het een niet héél geïnspireerde cover bleek te zijn, ging er wat van de glans af. Maar met het verstand op nul goed te verteren.
Da Hool - Bora Bora
Gaat een mooie sfeer van uit, kan ik nog steeds goed hebben. Destijds een van m'n favorieten op een sufgedraaid cd-tje wat ik in deze periode kocht, Clubtrance volume 2.
Close II You - Baby Don't Go [Old School Edit]
Ik heb bij die leadzangeres, Nadja, altijd het gevoel dat er in potentie nog een solo-carrière in had gezeten. Soort van totaalpakket van een misschien niet gewéldige, maar wel goed aanhoorbare en herkenbare stem, modellerig uiterlijk en 'iets' waar je naar blijft kijken; destijds een potentieel succesrecept. Misschien verkeerd management, of zo.

(En dit liedje? Ik hoor liever het origineel, en vind die versie wat kwijlerig doch wel degelijk professioneel vervaardigd, even negerend dat die meisjes zélf er niets mee te maken hadden.)