KISS - Best of Solo Albums (1978)

Prima verzamelaar met de beste drie songs van de vier solo platen. Nu Universal toch om de haverklap een compilatie op de markt brengt, mogen ze deze ook wel eens opnieuw uitbrengen.

New York Groove van Ace Frehley vind ik niks aan. De rocker Rip It Out behoort tot het beste wat Ace geschreven heeft, en het instrumentale Fractured Mirror idem. Ace zijn soloplaat is zeer behoorlijk. Gene Simmons bracht een minder album uit waarvan, gelukkig, de beste liedjes hierop staan. Living in Sin, See You Tonite en Radioactive hebben misschien niet veel om handen, maar zijn toch leuke liedjes. See You Tonite kwam later op KISS - MTV Unplugged terecht. Het album van Peter Criss heb ik nooit gehoord en ga dat ook niet doen; Don't You Let Me Down en I Can't Stop the Rain vind ik niks aan. Het iets vlottere Rock Me Baby valt iets beter te verteren, maar veel is het niet. Tot besluit drie prima nummers van Paul Stanley zijn geslaagde plaat: Tonight You Belong to Me, Take Me Away (Together as One) en Hold Me, Touch Me.

Tjonge, wat ben ik hierboven toch negatief geweest t.o.v. Peter Criss. Ben 5 jaar later alsnog zijn album aan het beluisteren, als onderdeel van de KISS-discografie. Album lijkt wat stabieler dan die van Gene Simmons, soms weet het mij te pakken, maar die nummers kom ik niet tegen op deze Best Of Solo Albums. Ace Frehley heeft wat mij betreft de beste soloplaat afgeleverd, die van Paul Stanley vind ik toch minder.

Gewoon een prima verzamelaar met een zwaar ondergewaardeerde bijdrage van Criss. Ben zelf nooit een echte Kiss fan geweest, maar voor geldt dat ik juist die diversiteit tussen de oorspronkelijke bandleden leuk vond. Het kan natuurlijk ook eenvoudig jeugdsentiment zijn dat een meer zuivere gewaarwording belemmert.......

Best of solo albums. Tja das natuurlijk subjectief. Want de 2 ballads van Peter Criss moeten in mijn ogen vervangen worden door Tossin and Turning en You matter to me. Ace frehley's New York groove mag vervangen worden door Ozone. Hold me toch me is het minste nummer van Paul Stanleys album en daar kan elk ander nummer van dat album voor terug komen. Tot slot die van Gene Simmons...dit zijn inderdaad de 3 beste. De rest is niet zo veel. Misschien Burning up with fever nog...

Geinige verzamelaar. Dat ze de platen aan elkaar opdroegen blijkens de hoes was natuurlijk absolute bullshit. Als iets duidelijk wordt hier dan is dat Paul Stanley in een andere league zit dan de rest. Zijn nummers hebben soul, feeling, rocken. De rest steekt daar erg bleekjes bij af. Ik vond het solo album van Criss verrassend en de beste na die van Stanley. Het was van de 4 ook de minst succesvolle waardoor zijn frustraties toenamen. Toch had ie beter gewoon achter de drumkit kunnen blijven zitten....