The Neville Brothers - Fiyo on the Bayou (1981)

Ik vind het toch wel vrij bizar dat ik de enige ben die op dit album heeft gestemd. Ik had toch altijd wel de indruk dat dit 1 van hun bekendste albums was.

Zoals ook bij andere albums is dit album weer onder te verdelen in heerlijke funky tracks en Aaron Neville ballads. Van die laatste categorie is the Ten Commandments of Love de beste. Mona Lisa is wel erg cheesy. (Ik heb het geprobeerd met kazig, maar dat woord wil echt niet.)

Sitting in Limbo is ook wat rustiger maar toch ook wel swingend, een van de beste nummers van het album. Sweet Honey Dripper heeft wat disco invloeden. De andere 4 tracks zijn zoals je van deze groep mag verwachten.

Als je nog niets kent van deze groep is Yellow Moon de beste instapper. Sla deze echter ook niet over want het is een heerlijk album. Aanradertje !

Veelal heerlijk moerassig klinkende funk en soul.. Enkel "The Ten Commandments of Love" en "Mona Lisa" klinken alsof ze van grote invloed zijn geweest op de meest zeurderige Frans Bauer ballads? Is dit normaal? Bah.

Deze maar eens opgezet na aanleiding van het gedoofde kaarsje van Art Neville gisteren.

Het album waarmee de broers internationaal doorbraken (Yellow Moon 1989) heb ik hier liggen maar voor de rest niks. Wel ken ik wat solo werk van Aaron Neville en zijn meest recente album Apache (2016) beviel ook goed.

Aaron's versie van Mona Lisa doet niet onder voor die van Nat King Cole al zijn de strijkers-uit-een-doosje (als ik me niet vergis) wel wat aan de zoete kant. De rest van het album staat vol van de Soul en Funk. Wel hoor ik dingen waarvan ik meen dat de broers wat geleend hebben van bekende hits. Zo zitten er stukjes in Run Joe die doen denken aan Escape van Rupert Holmer, dat beter bekend is als The Piña Colada Song.

"Maar beter goed gejat dan..." gelukkig zijn de stukjes te klein om echt van jatwerk te spreken en The Neville Brothers klinken lekker gedreven dus een zeurpiet die daar over valt.