Apes & Androids - Blood Moon (2008)

Ik bladerde even door de releasedatums....

Wat klopt hier niet?

Het is inmiddels aangepast.

Blood Moon
Apes & Androids
Genre: Pop, Electronic | Release: 19/01/08
Score: 3.5*

Ze worden vergeleken met Queen en David Bowie. Ik wil ze een volwassen versie van de Scissor Sisters noemen; Apes & Androids. Onlangs brachten ze hun lang verwachte debuutalbum Blood Moon uit.

Al bij het eerste nummer van Blood Moon weten we dat we hier niet te maken hebben met een hedendaags popbandje. In het openingsnummer horen we het ruimteschip van Apes & Androids landen. De rustige natuurgeluiden moeten plaatsmaken voor het dalende schip als het zijn poten op de grond zet en zijn deuren opent. Pas na het intro weet je het zeker: Dit is het begin van een 55 minuten durend episch avontuur. De toon wordt gezet met het daarna volgende nummer Make Forever Last Forever waarin de formule van deze Amerikaanse band duidelijk wordt: stevige pop- rocknummers gecombineerd met een dosis electronic en erg hoge stemmen. Ook mag de band graag wat experimenteren met andere genres en muziekstijlen. Zo vinden we in Golden Prize resten van R&B en zelfs hiphop terug en horen we de folky kant van Blood Moon in het nummer Riverside, waarin een arsenaal aan instrumenten uit de kast is gehaald. Trompetten, bellen en strijkers doen vermoeden dat we naar de nieuwe plaat van Sufjan Stevens aan het luisteren zijn. Dit is nog maar een kleine beschrijving van wat Blood Moon te bieden heeft. Het achttien nummers tellende album bevat naast alle nieuwe nummers ook vijf oudere nummers, zij het in een licht aangepaste versie. Het gaat hier onder andere om de allereerste single Radio en het ijzersterke Nights Of The Week, een nummer dat staat op sterke gitaarsolo's en een pakkend refrein. Blood Moon bevat daarnaast een aantal korte - instrumentale - intermezzo's van twee minuten gemiddeld, waarin we als het ware moeten bekomen van al die stevige epische nummers. In deze nummers horen we Apes & Androids nog verder experimenteren, al vallen sommige van deze intermezzo's een beetje dood. Nummers als Trank en Bad Kind Of Wettness, waar rustig ambient en absurde bliepjes samenkomen, had men best achterwege kunnen laten - al is het maar om Blood Moon iets scherper te maken van de ruwe kantjes die het bevat.

Conclusie:
Met het lang verwachte debuut brengt Apes & Androids een episch sprookje de woonkamer in. De nummers vertellen allemaal een op zich zelf staand verhaal en vormen de basis van een groot verhaal: Blood Moon. Op de wat saaie intermezzo's na bevat het album genoeg sterke nummers om de wintermaanden mee door te komen.

De fijne combinatie van pop- en rockmuziek gecombineerd met stevige elektronische beats en bliepjes zorgt voor een verfrissende invalshoek die Apes & Androids met Blood Moon leuk weet te benaderen. Het is nog maar de vraag of de band in Nederland een beetje wil doorbreken, maar ik wil in ieder geval bij deze de hype laten starten .