Wendy O. Williams - WOW (1984)

Sinds Paul Stanley, Eric Carr, Vinnie Vincent, Gene Simmons en Ace Frehley hun medewerking hieraan verlenen is het eigenlijk een verkapt KISS album met zang van Wendy O. Williams (The Plasmatics).

Vooral It's My Life, Bump and Grind, Priestess en Ain't None of Your Business springer er boven uit.

Qua stijl ligt het ergens tussen Creatures of the Night en Animalize in.

It's My Life is later nog afgevallen voor een KISS album, zo heb ik ooit ergens gelezen (Crazy Nights?). En is Ain't None Of Your Business niet oorspronkelijk een KISS demo waar Peter Criss de zang destijds voor zijn rekening nam? Bump and Grind vind ik een goed nummer, prettig gitaarwerk van Frehley.

It's My Life was oorspronkelijk bedoelt voor Creatures of the Night, maar ze gaven de voorkeur aan I Love It Loud. Peter Criss had een song getiteld Ain't None of Your Business ten tijde van Destroyer, maar dit is een ander nummer. Inderdaad een ijzersterke solo van Ace, net zoals de rifs van Stanley in Ready to Rock.

It's My Life is overigens weer opnieuw opgenomen voor Psycho Circus als een tribute voor Wendy O. Williams maar dook pas jaren later weer op op de Boxset.

De Ain't none of your business op deze plaat is niet hetzelfde nummer dat Kiss destijds (1975/76) demo'de voor Destroyer met Peter Criss op zang. Deze track is mede geschreven door Vinnie Vincent.

Na de Plasmatics was ik wel wat nieuwsgierig en haalde 'm in huis.
Wel aardig allemaal, maar het kan me eigenlijk niet zo boeien. Wel vond ik leuk Wendy eens op televisie te zien met de bescheiden hit 'Its my life'. Leuk nummer overigens. Verder zag ik het als uitstekend voer voor de beginnende rockliefhebber. 2.5

das pas een wijf met ballen

Had zij ook iets van doen met The Plastercasters? De connectie met Lemmy en Jimi Hendix is er.

Produced by Gene Simmons staat vermeld op de hoes met daaronder de tekst "with special guest Ace Frehley and special appearances by Paul Stanley , Eric Carr en Reginald van Helsing". Die laatste bleek niet de gebruiker annex Kiss-fan van Musicmeter te zijn, maar een "schuilnaam" van Gene Simmons waaronder hij in die tijd zich in hotels liet registreren.

Kortom is deze plaat daardoor ook interessant voor Kiss-fans ? In ieder geval is het een feest der herkenning voor Kiss-fans aangezien een drietal nummers op deze plaat toentertijd ook al als demo's in de periode tussen "Music from the Elder" (it's My Life en "Legends Never Die") en Creatures of the Night" ("Ain't None of Your Business) waren opgenomen.

Of in het geval van "Thief in The Night" heropgenomen werd op "Crazy Nights: Evenals "Ït's My Life" ten tijden van de "Psycho Circus" olaat, maar op het laatste moment door producer Bruce Fairbain onder dwang van Simmons gekozen werd voor "You Wanted The Best": Aangezien "It''s My Life al als single door Wendy O Williams was uitgebracht. en bijkomend voordeel was dat bij "YWTB "enkel Simmons als componist vermeld was en bij "IML" waren zowel Simmons als Stanley beide als componisten vermeld worden.

Onopgelost blijft ook of de gitaarsolo van Ace Frehley in "Bump & Grind" nu afkomstig is van een Kiss-demo ten tijden van "The Elder"of dat deze alsnog in de studio is ingespeeld tijdens de opnames van "WOW "terwijl Simmons als producer aanwezig was.

Interessant is daarbij ook nog dat Gene tijdens de opnames het na Wendy belangrijkste lid van The Plasmatics gitarist Wes Beech degradeerde tot slag-gitarist, en Michael Rey als voornaamste gitarist de nummers liet inspelen terwijl deze eerder door Stanley tijdens de audities was afgewezen als opvolger van Ace Frehley iin Kiss.

Ook triviaal is het feit dat dit als een verkapte soloplaat van Wendy werd uitgebracht op een sublabel van Capitol Records terwijl er nog een rechtzaak aangespannen was door de Plasmatics om zodoende onder het contract met Capitol Records uit te kunnen komen

Simmons zou eigenlijk ook de opvolger "Kommander of Kaos" gaan produceren, maar door omstandigheden werd dit al in een vroeg stadium (gelukkig) afgeblazen waardoor het Plasmatics geluid weer terug zou komen op die opvolger (snelle Motörhead achtige Punk-/Rock N' Roll).

Want de songs met uitzondering va "Priestess" zijn een stuk langzamer in vergelijking met het overige Plasmatics/Wendy materiaal. Simmons heeft later gezegd hiervoor gekozen te hebben om zodoende meer aandacht te willen geven aan de zanglijnen van Wendy O Williams, maar er ligt natuurlijk een wereld van verschil tussen het originele Plasmatics geluid en het Kiss geluid.

Wat niet wegneemt dat WOW best wel een goede Kiss plaat had kunnen zijn, maar nog geen goede Wendy/Plasmatics plaat is geworden.

Als laatste is mij onduidelijk waarom hier de Kommander of Kaos nummers als bonustracks zijn vermeld. In 2000 zijn beide platen opnieuw heruitgebracht door Plasmatics Records (echtgenoot en manager Rod Swenson) .als twee individuele CD's.

Alhoewel ik in bezit ben van alle albums van zowel Williams als de Plasmatics, moet ik bekennen dat ik deze meer als tien jaar niet meer beluisterd heb. En het klinkt inderdaad als een tachtiger jaren Kiss plaat, maar zeker niet slecht. Ik beleef (als voormalig Kiss fan) aan deze plaat nog erg veel plezier. Wendy kreeg een jaar na deze plaat een Grammy nominatie als beste vrouwelijke rock act. Met haar zelfmoord in 1998 hebben we toch een uniek individu verloren binnen de muziekwereld. 4,5

Sad, inderdaad, dat Wendy er niet meer is.
Ze leek steeds meer teleurgesteld in mensen en leed een 'teruggetrokken' (samen met haar man) leven, gewijd aan dierenliefde en eerlijk voedsel. Haar derde zelfmoordpoging was raak, wat wil je ook als je een pistool aan je hoofd zet. Dat mislukt niet zo gauw als pillen.
Een geschreven afscheidsregel "For me, much of the world makes no sense, but my feelings about what I am doing ring loud and clear to an inner ear and a place where there is no self, only calm."
Rust in vrede, Wendy.