Union - The Blue Room (2000)

Aardige plaat met oud Motley Crue zanger. Who Do you think we are en Dear Friend knallen heerlijk weg in de auto

Inderdaad een aardig lekker album! Deze luister ik iets liever dan het debuut trouwens. Heerlijk, die scheur van Corabi!!

Zanger John Corabi genoot ooit nog enige tijd bekendheid als zanger van Motley Crue. Als vervanger van Vince Neil zette hij een prima prestatie neer met het titelloze album uit 1994. Het bleef bij 1 plaat, de charismatische Neil keerde weer terug op zijn schreden en Corabi was out.
John heeft heel wat samenwerkingsverbanden op zijn naam staan, waar zijn bijdrage met The Dead Daisies wellicht zijn bekendste wapenfeit is.
Qua compositorisch vernuft weet hij mij echter niet echt te overtuigen.
Ook Union, is bij vlagen best degelijk - hier en daar swingt het songmateriaal vrij aardig - maar nergens word je omver geblazen.
Met man's stem is niks mis, sterker nog, dat heerlijke rauwe randje zorgt voor de nodige vuigheid, de plaat komt echter nergens tot ontbranding en dat is jammer.
Alle nummers zijn in de basis vrij eenvoudig, dan is het de kunst om het geheel kort te houden, dat houdt de aandacht vast.
Corabi smeert veel nummers uit tot bijna 5 minuten, met een gebrek aan afwisseling levert dat veel gegeeuw op.
Dat hij het in het verleden wel kon bleek in 1991, destijds wist hij met The Scream een hardrock plaatje af te leveren dat puntig, energiek en vol afwisseling zat.
The Blue Room is niet slecht, maar echt boeien doet de schijf maar bij vlagen.

Maar ligt dat aan Corabi? Want die schrijft toch niet alle nummers in z'n eentje? Daar ging ik altijd vanuit althans..

Bij Union en ook The Dead Daisies is hij de (mede)schrijver van de teksten. Hij zal dat ook niet in zijn eentje doen. Echter een groot songwriter vind ik het ook niet. Of hij trouwens een grote rol heeft in het instrumentale proces is mij niet helemaal duidelijk.

De nummers zijn mede geschreven door gitarist Bruce Kulick. "Dear Friend" is bijvoorbeeld een eerbetoon aan Eric Carr.

Union kwam tot stand in 1996 nadat zowel Corabi als Kulick door respectievelijk Mötley Crüe en KISS plaats moesten maken voor Vince Neil en Ace Frehley, Op aanraden van voormalig KISS manager Larry Mazer begonnen Corabi en Kulick een band. Het debuut heb ik altijd beter gevonden dan "The Blue Room" maar het beste komt Union uit de verf op het live album "Live in the Galaxy".

Uiteindelijk was er weinig interesse voor een band als Union in de jaren '90 en geen grote labels stonden in de rij.

Hardrock kent ergens sinds eind jaren 00 weer een opleving hoewel klein van aard. Een label als Frontier records brengt met de regelmaat van de klok prima klinkende producties op de markt.
Het is en blijft in mijn ogen onterecht dat er voor fraaie hardrock platen na begin jaren 90 amper meer knap brood te verdienen viel met de verkoop van hun platen.
Dat er ook veel kaf tussen het koren zat moet ik er alleen ook wel bij vermelden.

Nee oké maar het kwam op mij over alsof je Corabi verantwoordelijk houdt voor het (gemiddelde) niveau van de albums die je noemt. Volgens mij heeft Corabi niet zo'n heel groot aandeel in het schrijfproces van de muziek. In welke band dan ook. En het muzikaal gebodene bepaald voor mij in eerste instantie of ik een album goed, gemiddeld of matig vind. Teksten kunnen daar een mooie bonus bij zijn. Maar als teksten vaag, knullig of oppervlakkig zijn maar de muziek vind ik te gek, dan zal ik zo'n album eerder koesteren dan andersom.

Qua stijl borduurt de band Union voort op het geluid van het laatste KISS album met Bruce Kulick (Carnival of Souls) waarvan hij alle nummers min of meer schreef dus ik ga ervan uit dat dit ook geldt voor "The Blue Room".

Deels is dat het geval.
Echter de meeste albums van Corabi (buiten The Scream om) kunnen mij maar matig boeien. Of hij is omringd met muzikanten die het songmateriaal niet naar een hoger niveau kunnen tillen of de man zelf weet op mij dat vlak ook niet te imponeren, ondanks zijn prima vocalen.
Qua songteksten ben ik het trouwens volledig met je eens, eerst de muziek en pas daarna de lyrics.

Duidelijk en mee eens. Ik denk dat je een punt hebt door te stellen dat hij in de meeste gevallen niet met heel goede componisten in bands dan wel projecten zat. Eigenlijk vind ik alleen de albums van The Scream en Crüe erg goed. De rest allemaal wel leuk maar nooit meer dan dat.