Jan De Wilde - De Bende van (1987)
mijn stem
21 stemmen
België
Folk / Roots
Label: EMI
-
Anneke Weemaes (2:23)
-
De Bende Van (2:43)
-
Communisten (2:40)
-
Aaigem (2:56)
-
De Westvlaamsche Leeuw (2:47)
-
Otomobiel (2:23)
-
Bij het Gebulder (3:16)
-
Dag, Meneer de Wilde (2:49)
-
Sint-Maarten (2:19)
-
Zussen (2:51)
-
De Luie Naald (2:29)
-
Poolijskap (2:32)
-
Na Nieuwjaar (2:50)
1
geplaatst: 31 december 2007, 16:05 uur
Zeven jaar was erover gegaan wanneer Jan De Wilde in 1987 vriend en vijand verrast met een sterke opvolger voor "PVBA Koekejoe & Cie (1980). En kon hij het nog? Ja dus....
De Wilde geeft ons op "De Bende van Jan de Wilde" 13 prachtliedjes, over Anneke Weemaes, over een roversbende die hij wou oprichten (de Bende Van), over Communisten en welke vieze mannen dat wel niet zijn, over zijn dorp; Aaigem, over "de Westvlaamsche leeuw", over zijn Otomobiel, over Sint-Maarten, en wat die al dan niet voor hem heeft meegebracht (in de buurt van Aalst brengt Sint-Maarten net zoals Sinterklaas, cadeautjes voor de kinderen), over Zussen... over Mijnheer De Wilde (een lied over zijn vader: 'dag meneer de wilde, dag jantje')....
Opnieuw onderwerpen genoeg dus voor De Wilde om, uiteraard nooit gespeend van zijn o zo gesmaakte typische humor, over te zingen, telkens voorzien van weerom prachtige melodieën...
Favorieten, ik zou haast zeggen: "alle liedjes", maar ik zal me beperekn tot de uitschieters... zijnde "Zussen", "De Bende Van", "Communisten" en zeer zeker "De Westvlaamsche leeuw":
"we ruiken naar vis
we gaan nog naar de mis
en bidden daar
tot Hod de Geilihe Heest
we zijn meestal goedlachs
en drinken rodenbachs
hier zijn altijd meer zwijnen
dan mensen geweest
maar onze zwijnen zwermen uit
doorheen de E.E.G.
krijgen overal staande ovaties
als ham van Parma maken ze
wereldtoenees
ze zijn terecht de trots van onze natie
we roken grove snee
in ons hutje bij de zee
en spugen op de vloer van
aangestampte klei
we trouwen in de kerk
en als het wuf meewerkt
komt er elk jaar 'n lelijk
ros babytje bij
maar als ons ros gebroed zijn vleugels
uitslaat
wordt Detroit 'n groot soort Koekelare
ze hebben - gauw - bijna de hele
United Staats
leren zwijnen kweken
bidden en sparen
we ruiken naar vis
we gaan nog naar de mis
en bidden daar
tot Hod de Geilihe Heest
we zijn meestal goedlachs
en drinken rodenbachs
hier zijn altijd meer zwijnen
dan mensen geweest"
En nu maar hopen dat de West-Vlaamse luisteraar zich niet in zijn wiek geschoten voelt.... maar dat zal wel niet
Voor het volgende meesterwerk van De Wilde was het maar drie jaar wachten, wat voor De Wilde dus erg snel is, maar jaja, in 1990 was daar al zijn album "Héhé"...
De Wilde geeft ons op "De Bende van Jan de Wilde" 13 prachtliedjes, over Anneke Weemaes, over een roversbende die hij wou oprichten (de Bende Van), over Communisten en welke vieze mannen dat wel niet zijn, over zijn dorp; Aaigem, over "de Westvlaamsche leeuw", over zijn Otomobiel, over Sint-Maarten, en wat die al dan niet voor hem heeft meegebracht (in de buurt van Aalst brengt Sint-Maarten net zoals Sinterklaas, cadeautjes voor de kinderen), over Zussen... over Mijnheer De Wilde (een lied over zijn vader: 'dag meneer de wilde, dag jantje')....
Opnieuw onderwerpen genoeg dus voor De Wilde om, uiteraard nooit gespeend van zijn o zo gesmaakte typische humor, over te zingen, telkens voorzien van weerom prachtige melodieën...
Favorieten, ik zou haast zeggen: "alle liedjes", maar ik zal me beperekn tot de uitschieters... zijnde "Zussen", "De Bende Van", "Communisten" en zeer zeker "De Westvlaamsche leeuw":
"we ruiken naar vis
we gaan nog naar de mis
en bidden daar
tot Hod de Geilihe Heest
we zijn meestal goedlachs
en drinken rodenbachs
hier zijn altijd meer zwijnen
dan mensen geweest
maar onze zwijnen zwermen uit
doorheen de E.E.G.
krijgen overal staande ovaties
als ham van Parma maken ze
wereldtoenees
ze zijn terecht de trots van onze natie
we roken grove snee
in ons hutje bij de zee
en spugen op de vloer van
aangestampte klei
we trouwen in de kerk
en als het wuf meewerkt
komt er elk jaar 'n lelijk
ros babytje bij
maar als ons ros gebroed zijn vleugels
uitslaat
wordt Detroit 'n groot soort Koekelare
ze hebben - gauw - bijna de hele
United Staats
leren zwijnen kweken
bidden en sparen
we ruiken naar vis
we gaan nog naar de mis
en bidden daar
tot Hod de Geilihe Heest
we zijn meestal goedlachs
en drinken rodenbachs
hier zijn altijd meer zwijnen
dan mensen geweest"
En nu maar hopen dat de West-Vlaamse luisteraar zich niet in zijn wiek geschoten voelt.... maar dat zal wel niet
Voor het volgende meesterwerk van De Wilde was het maar drie jaar wachten, wat voor De Wilde dus erg snel is, maar jaja, in 1990 was daar al zijn album "Héhé"...
0
EVANSHEWSON
geplaatst: 1 januari 2008, 11:02 uur
c-moon, bedankt voor het recentelijk toevoegen van al die Vlaamse chanson en kleinkunst, prachtig!
Ik hoop uit de grond van mijn muzikaal hart dat de Nederlanders ook onze meesters in de kleinkunst stilaan gaan ontdekken, ons Vlaams verschilt toch niet zoveel van hun Hollands?
Uiteindelijk is het één en dezelfde taal, wel ontzettend verschillend uitgesproken, met hele andere uitdrukkingen en gezegdes, maar dat maakt het net voor elkaar aantrekkelijk, vind ik, maar ik ben dan ook een taalfanaat.
Deze plaat van Jan De Wilde is één van zijn allermooiste, het begint al met het heerlijke Anneke Weemaes, komt dan De Bende, Communisten is alweer een schot in de roos, dan bezingt de man zijn landelijke Aaigem bij Aalst...
Otomobiel is ook hilarisch, maar het mooiste dat hier opstaat is voor mij echt wel ZUSSEN. Of hoe Jan De Wilde, absoluut geen womanizer, de vrouwen beschrijft, dit is de mooist denkbare poëzie:
Z U S S E N
Van m'n geboorte tot m'n dood,
met die korte tijd ertussen,
zal ik bekend blijven als groot
en kundig amateur van zussen.
Zussen met constructiefouten,
ultraplat of wulps gewelfd,
van vriendjes of die van mezelf,
zwijgzame of welbespraakte,
aangeklede of naakte.
Ik ga met ze mee naar 't bal,
ik lees mee hun liefdesbrieven,
ik bescherm ze overal
tegen handtassendieven.
Bij mij vinden alle zussen in de nood 'n veilig dak
en 'n zakdoek in m'n zak,
om van hun natte wangen
de tranen op te vangen.
Kloosterzus of lichtekooi,
met hanenkam of veren,
ik vind alle zussen mooi,
ik kan ze uren bestuderen.
Later zie ik mezelf al zitten in het ouwe-zangers-huis,
proper gewassen en ontluisd,
achter bewasemde ruiten
zachtjes naar de zussen fluitend.
____
U heeft het al begrepen, dit is een topplaat! *****
Ik hoop uit de grond van mijn muzikaal hart dat de Nederlanders ook onze meesters in de kleinkunst stilaan gaan ontdekken, ons Vlaams verschilt toch niet zoveel van hun Hollands?
Uiteindelijk is het één en dezelfde taal, wel ontzettend verschillend uitgesproken, met hele andere uitdrukkingen en gezegdes, maar dat maakt het net voor elkaar aantrekkelijk, vind ik, maar ik ben dan ook een taalfanaat.
Deze plaat van Jan De Wilde is één van zijn allermooiste, het begint al met het heerlijke Anneke Weemaes, komt dan De Bende, Communisten is alweer een schot in de roos, dan bezingt de man zijn landelijke Aaigem bij Aalst...
Otomobiel is ook hilarisch, maar het mooiste dat hier opstaat is voor mij echt wel ZUSSEN. Of hoe Jan De Wilde, absoluut geen womanizer, de vrouwen beschrijft, dit is de mooist denkbare poëzie:
Z U S S E N
Van m'n geboorte tot m'n dood,
met die korte tijd ertussen,
zal ik bekend blijven als groot
en kundig amateur van zussen.
Zussen met constructiefouten,
ultraplat of wulps gewelfd,
van vriendjes of die van mezelf,
zwijgzame of welbespraakte,
aangeklede of naakte.
Ik ga met ze mee naar 't bal,
ik lees mee hun liefdesbrieven,
ik bescherm ze overal
tegen handtassendieven.
Bij mij vinden alle zussen in de nood 'n veilig dak
en 'n zakdoek in m'n zak,
om van hun natte wangen
de tranen op te vangen.
Kloosterzus of lichtekooi,
met hanenkam of veren,
ik vind alle zussen mooi,
ik kan ze uren bestuderen.
Later zie ik mezelf al zitten in het ouwe-zangers-huis,
proper gewassen en ontluisd,
achter bewasemde ruiten
zachtjes naar de zussen fluitend.
____
U heeft het al begrepen, dit is een topplaat! *****
1
geplaatst: 31 oktober 2008, 22:52 uur
DE BENDE VAN 1987
is de tweede comeback plaat van Jan De Wilde.
Door vriend Urbanus aangespoord om weer muziek te maken.
Dit is voor mijn part Jan De Wildes beste album.
Hier klinkt een rijpe zanger met steeds zwaarder wordend stemgeluid,
maar evenzeer met steeds beter wordende teksten en liedjes.
Er is Anneke Weemaes, de oprechte ode aan een gehandicapt meisje.
De losers in Jans liedjes worden minder cynisch of ironisch bezongen.
Jan is milder geworden en zijn warme hart klopt nadrukkelijker.
De Bende Van is Jans zoveelste ik-ben-een-sukkel liedje.
Ik zag het in 1992 live met Prima La Musica en stoorde me enorm
aan de manier waarop hij zichzelf onwaardig achtte om naast
een klassiek kamerorkest te mogen optreden ... niet meer doen, Jan.
Communisten is heerlijk link(s) en zet enkele communistische
iconen in hun hemdje, een paar jaar voor Gorbatsjov er perestroika
en glasnost gewijs zelf een einde aan zou maken ... Jan, de ziener.
Aaigem is deel 1 in een trilogie over het vermeende Oostvlaamse dorpje,
waarin Jan van alle moderne beschaving verstoken een huisje bewoont.
Otomobiel is een favoriet van mij, of hoe in een paar rake woorden
Jan het thuis-bij-de-haard gevoel van de modale Vlaming weet op te roepen.
Dag Meneer De Wilde is net als De Luie Naald autobiografisch.
Zonder ironie of zelfspot, dit keer, maar oprecht en ontroerend.
Sint-Maarten is een leuke ode aan de in sommige Vlaamse streken
vervanger van Sint Nicolaas ... Urbanus zou een jaartje later aandraven
met De Vaas van Sinterklaas, een opvallend, gelijkaardig nummer.
Zussen is de radiohit van het album, al werden heel wat liedjes
van deze uitstekende plaat op de radio gedraaid ... het lied doet me
soms net iets te veel denken aan Matador van Garland Jeffreys.
Op Poolijskap stapt Jan De Wilde onverhoed in de politiek.
Met die campagnelied was Gore en niet Bush president geworden.
Jan, de grote Ziener, eens te meer ...
vrienden,
de poolsijskap smelt langzaam
het is welhaast geraadzaam
om lieslaarzen te kopen
we zullen
niet lang meer kunnen lopen
we zullen moeten roeien ...
tenzij, vrienden, tenzij:
stem voor mij, vrienden
stem voor mij
en ik zorg voor reddingsboeien
Na Nieuwjaar is een heel mooie ode aan Jans vrouw, Lieve.
Eindelijk, na la die jaren zingen over imaginaire zussen, eert Jan
zijn eigen wederhelft, die hem al van in den beginne heeft bijgestaan.
Gelukkig integraal op CD verkrijgbaar.
Stem op Jan De Wilde, voor het te laat is.
is de tweede comeback plaat van Jan De Wilde.
Door vriend Urbanus aangespoord om weer muziek te maken.
Dit is voor mijn part Jan De Wildes beste album.
Hier klinkt een rijpe zanger met steeds zwaarder wordend stemgeluid,
maar evenzeer met steeds beter wordende teksten en liedjes.
Er is Anneke Weemaes, de oprechte ode aan een gehandicapt meisje.
De losers in Jans liedjes worden minder cynisch of ironisch bezongen.
Jan is milder geworden en zijn warme hart klopt nadrukkelijker.
De Bende Van is Jans zoveelste ik-ben-een-sukkel liedje.
Ik zag het in 1992 live met Prima La Musica en stoorde me enorm
aan de manier waarop hij zichzelf onwaardig achtte om naast
een klassiek kamerorkest te mogen optreden ... niet meer doen, Jan.
Communisten is heerlijk link(s) en zet enkele communistische
iconen in hun hemdje, een paar jaar voor Gorbatsjov er perestroika
en glasnost gewijs zelf een einde aan zou maken ... Jan, de ziener.
Aaigem is deel 1 in een trilogie over het vermeende Oostvlaamse dorpje,
waarin Jan van alle moderne beschaving verstoken een huisje bewoont.
Otomobiel is een favoriet van mij, of hoe in een paar rake woorden
Jan het thuis-bij-de-haard gevoel van de modale Vlaming weet op te roepen.
Dag Meneer De Wilde is net als De Luie Naald autobiografisch.
Zonder ironie of zelfspot, dit keer, maar oprecht en ontroerend.
Sint-Maarten is een leuke ode aan de in sommige Vlaamse streken
vervanger van Sint Nicolaas ... Urbanus zou een jaartje later aandraven
met De Vaas van Sinterklaas, een opvallend, gelijkaardig nummer.
Zussen is de radiohit van het album, al werden heel wat liedjes
van deze uitstekende plaat op de radio gedraaid ... het lied doet me
soms net iets te veel denken aan Matador van Garland Jeffreys.
Op Poolijskap stapt Jan De Wilde onverhoed in de politiek.
Met die campagnelied was Gore en niet Bush president geworden.
Jan, de grote Ziener, eens te meer ...
vrienden,
de poolsijskap smelt langzaam
het is welhaast geraadzaam
om lieslaarzen te kopen
we zullen
niet lang meer kunnen lopen
we zullen moeten roeien ...
tenzij, vrienden, tenzij:
stem voor mij, vrienden
stem voor mij
en ik zorg voor reddingsboeien
Na Nieuwjaar is een heel mooie ode aan Jans vrouw, Lieve.
Eindelijk, na la die jaren zingen over imaginaire zussen, eert Jan
zijn eigen wederhelft, die hem al van in den beginne heeft bijgestaan.
Gelukkig integraal op CD verkrijgbaar.
Stem op Jan De Wilde, voor het te laat is.
0
geplaatst: 3 september 2021, 11:33 uur
In 1987 was het Vlaamse lied zo goed al dood, zeker de folkmuziek. Net dan komt Jan De Wilde terug na lange tijd met een album. Je zou nooit zeggen dat het uit 1987 komt. De zanger neemt ook weinig risico en laat zich omringen door vertrouwde gezichten, waaronder producer Jean Blaute. Het resultaat is een mooi album als je van zijn muziek houdt, maar nieuwe zieltjes zal hij met deze plaat niet aantrekken. Enkel het nummer Zussen springt er wat uit. Op zich niets mis met het album, maar heel bijzonder wordt het nooit. Daarvoor is het wachten op Hé Hé om een echte klassieker te brengen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.