Diana Krall - The Look of Love (2001)

Het kabbelt lekker, het wiegt lekker, het is een beetje indoezelen, het is..........oppassen dat je het niet teveel achter elkaar hoort.
Lekkere achtergrondmuziek. Niks mis mee.

De vorige album had veel meer klasse. Jammer. Dit is inderdaad goede aperitiefmuziek maar niet meer.

Muziek voor op de achtergrond. Ik vind haast elk album van Krall uitwisselbaar met een ander album. Maar op z'n tijd best lekker.

Dit is gewoon een popplaat (en géén jazz), een easy listening-album, en -laat ik duidelijk zijn- daar is op zich niets mis mee. Nat King Cole heeft ooit in dat genre schitterende albums afgeleverd. Maar doe het dan goed, zou ik zeggen. De stem van Diana Krall houdt mij behoorlijk op afstand, de sfeer van het album beleef ik als niet erg meeslepend, en het ergste: die stupide arrangementen van Claus Ogerman.
De cd-inlay was bovendien (ook mét leesbril) moeilijk leesbaar, en de bijgeleverde "sexy" foto's doen dan ook nog eens behoorlijk afbreuk aan het geheel. Het gaat tenslotte om de muziek.