Sven Väth - The Harlequin - The Robot and the Ballet-Dancer (1994)

Best een lekker CD'tje, gek genoeg lag 'ie al erg lang in mn kast, maar nooit naar omgekeken... Zat in een collectie met wat oudere CD's, waaronder deze.

Nu kan ik de naam Sven Väth uiteraard wel, dus hop; de cd-speler in!

Intro is langdradig en niet zo geweldig, niet mooi te noemen ofzo en ook geen nummer voor te draaien in een discotheek/club ofzo.

Het beste nummer vind ik toch Ballet-Fusion, lekker oud-techno met een leuk melodie... Ook Ballet-Romance is erg lekker, maar helaas weer véél te kort! Erg jammer, deze bevat overigens geen bassen oid, gewoon een "klassiek"-achtige plaat.

Zal de CD eens herluisteren voor de andere platen, tot nu toe een 3* voor nr 7 en 8.

Tweede album uit de trance periode van Sven Vath. Nooit eerder echt de moeite genomen om het eens te beluisteren.

Het is vooral bombastische luistertrance. Dat is allemaal best mooit gedaan.Een soort lang uitgesponnen verhaal in trancemuziek. Het is allemaal wel een beetje commercieel gladgestreken. Je zou het bijna zitkuiltrance gaan noemen.

Niettemin staan er veel mooie melodieen op en vliegt Sven nergens uit de bocht. Bovendien klinkt het allemaal nog erg fris.

Zojuist The Beauty and the Beast mogen ontdekken. Wat een geweldige trance "reis" was me dat, zeg. Komt met stip binnen in mijn top 25 over 1994. Hopelijk is de rest van hetzelfde niveau.

En die hoes...helemaal mijn ding. Prachtig!
Mogelijk wordt dit dan weer eens zo'n zeldzame ontdekking in m'n muzikale reis langs MuMe albums en hitlijsten uit "lang vervlogen" tijden.

Staan wel een paar aardige nummers op zoals Robot en Ballet-Fusion, maar het gaat ook wel een beetje veel richting plat en simpel en soms zelf kitscherig.