Beach House - Devotion (2008)

Deze plaat is voor mij één van de eerste verrassingen van 2008. Het debuutalbum is mij ontgaan; dus Beach House was voor mij totaal nieuw.

Ik vind 'Devotion' een erg goede plaat. Het is heerlijke, trage, melancholieke pop. 'Gila' is een nummer dat op internet al even rondzweefde. Het is prachtig: de trage drum als intro, de mooie, bijna zweverige, stem van de zangeres en het heerlijke, melancholieke orgel. Het is voor mij niet het hoogtepunt van het album. Dat is zonder twijfel 'Turtle Island'. Wat een gruwelijk goed nummer. Opnieuw die trage drum en dan zet plotseling die stem in: dat is een schitterend moment. Het nummer heeft een erg mooi melodie.

VAn het eerste album was ik niet zo'n fan.

erg zweverige pop, vind het ook wel iets van saaie avant-garde hebben en tijdens hun beste momenten Mazzy star.

Prachtig, tegen mijn verwachtingen in helemaal niet saai.

Bij deze plaat krijg ik een Haïti-gevoel (van The Arcade Fire). Positief dus. Ik moet er wel voor in de stemming zijn, maar het is erg relaxte en zweverige muziek.

4,0* met Turtle Island als hoogtepunt.

Ik moet zeggen dat ik de eerste luisterbeurt als zeer aangenaam ervaar. Best een verassing voor mij.

Het doet me denken aan broadcast en dergelijke, maar dan wat minder psychedelisch.

Gewoon een fijne cd om op te zetten als je bijv. bezoek hebt.

Wat is Gila een prachtig nummer. Dat gitaarrifje. manman...
Turtle island gaat tergend traag maar verveelt op geen enkel moment.

Belachelijk weinig stemmen toch eigenlijk hier. Kom op mensen, lekker in het gras liggen en Devotion draaien! Heerlijk wegdromen bij Turtle Island, Gila, Heart Of Chambers en al die andere pareltjes.

Ik vind Holy Dances toch wel het beste nummer. Samen met de twee nummers ervoor de uitschieters.

Het verbaast me dat Beach house op Musicmeter zo weinig aandacht krijgt, ik dacht dat ze groter waren en het is gewoon hele mooie muziek Ga morgen mijn kaartje voor het concert in Paradiso 18 augustus maar eens halen.

....en daar was ik bij. Vond het zwaar tegenvallen, maaar kwam ook eigenlijk voor Vertiver.

Daar ik Teen Dream van Beach House (zeer binnenkort komt ie uit) behoorlijk waardeer was de nieuwsgierigheid naar de voorgangers natuurlijk niet meer te onderdrukken.
Devotion was de eerste stap terug in de tijd en tot nu toe ook een klein stapje terug in kwaliteit t.o.v. Teen Dream.
Ook hier heerlijk dromerige pop alleen mis ik hier net even de scherpe randjes die ik op de opvolger wel ervaar.
Waar ik bij Teen Dream soms op het puntje van mijn stoel zit daar zak ik hier lekker relaxed achterover. Je krijgt er zo'n rozig gevoel van (of zou het toch de werking van oud en nieuw zijn?!).
Hoe dan ook een aangenaam plaatje dat een rustgevende werking heeft wat wel zo fijn is op nieuwjaarsdag (en uiteraard andere dagen waar het heerlijk is om loom te zijn).

Als ik de berichten hier lees krijg ik bijna de neiging om ehh... het woord zweveresque te gebruiken

Nee, zonder gekheid, vannacht met koptelefoon beluisterd en dit vind ik echt een ontdekking! Hele prettige luisterervaring en moest ook aan een aantal andere artiesten denken terwijl dit speelde. Qua zang moest ik bij de eerste paar nummers een beetje aan Flaming Lips denken (zweverig, zoals op Yoshimi), qua muziek een beetje het sprookjesachtige van Mercury Rev en op tracks 7,8 en 9 hoor ik Sinead O'Connor erin terug.

Stuk voor stuk vind ik dit klassesongs en mijn verbazing was dan ook groot dat mijn persoonlijke favoriet nog stemloos was onder favorieten! Gila en Turtle Island zijn allebei prachtig, maar voor mij is het klapstuk toch wel Holy Dances! Te gek als een nummer het voor elkaar krijgt dat je jezelf in de middeleeuwen waant. Dit gaat hier nog heel veel gedraaid worden, pop met een heel fijn, licht folkrandje

Wat is Astronaut toch een fenomenaal nummer.

Prettig album, zoals eerder gezegd minder goed dan zijn opvolger maar absoluut een ruime voldoende. Ik vind na Gila (wat een schoonheid!) het tot nu toe weinig genoemde Wedding Bell het fijnst... 3.5*

Wat een geweldig album blijft Devotion. Prachtige, dromerige melodieën, goede teksten.
Wat kan een muziek junkie zoals ik zich nog meer wensen? Luisteren naar Beach house is als een mooie reis door dromenland. Gila, Heart of chambers, All the years, Home again en Holy dances (mijn favorite nummer op het album) vind ik de beste nummers op het album. Ik hoop Beach House ooit een keer live te zien!

Raar dat niemand hier 'Came To Me' ter sprake brengt. Wat een prachtig lied van begin (met die hypnotiserende piano) tot eind ((lalalala lalalala).

Heerlijke plaat om op weg te dromen... Deed het ook erg goed als achtergrondmuziek toen ik Stephen King's Duma aan het lezen was.

Gila: Beste nummer van Beach House. Rest van dit album doet me niet zoveel. Ben vooral fan van Teen Dream.

Dit vind ik al een stuk dromeriger dan het debuutalbum. Ook een stuk beter. Met name vanaf Turtle Island en verder spreekt het me wel aan. ik heb wat minder met Gila.
4*

Zelfde sfeer als de voorganger, het debuut. Zelfde waardering.