Ellis - Riding on the Crest of a Slump (1972)

Steve Ellis is met name bekend vanwege zijn werk met Love Affair. Met Everlasting Love had deze band in 1967 nog een grote hit.
Hoewel het werk van Love Affair mij niet echt kan bekoren, deed Ellis dat wel met Widowmaker. Een collectief dat in 1976 een in mijn ogen uitstekend Rhythm & blues plaatje op de wereld losliet.
Tussen Love Affair en Widowmaker in wist Steve nog 2 platen onder zijn eigen naam uit te brengen.
Hier in Nederland totaal onbekend dat is jammer. Ellis heeft een uitstekende stem, lenig en flexibel. Wat er destijds in het Engels water heeft gezeten weet ik niet, maar het land was eind jaren 60 gezegend met een hele rits uitstekende zangers. Jess Roden, Mike Harrison, Steve Winwood, Steve Marriott, Robert Palmer en Peter Frampton, stuk voor stuk klasbakken.
Riding on the Crest of a Slump is weinig opzienbarend, vrolijke rockmuziek met weinig diepgang.
Vreemd genoeg is opvolger Why Not? uit 1973 een stuk sterker en gevarieerder maar ook dat plaatje is een voetnoot gebleken in de muziekgeschiedenis.
Kortom degelijkheid troef, maar het songmateriaal is niet sterk genoeg om echt op te vallen tussen alle Britse rockreleases die destijds uitkwamen.