Widowmaker - Widowmaker (1976)

Nog geen stemmen bij dit bandje waarbij je gerust kunt stellen dat het een gelegenheidsformatie betreft met potentie. Met leden van Mott the Hoople, Spooky Tooth en Hawkind was er in ieder geval genoeg ervaring in huis. De muziek vormt een kruising tussen blues, rock, folk en country is bij vlagen best sterk. Hier en daar wat verwijzingen naar bands als The Little River Band en The Eagles hoewel Widowmaker wat meer 'rockt'. Vreemd dat hier nog geen commentaar bij is gegeven. Het plaatje telt mooie harmonieën, fraaie samenzang en pakkende songs. Met Running Free en Such a Shame telt het schijfje twee absolute hoogtepunten, hoewel het resterende materiaal ook een dikke voldoende scoort.
Weliswaar niet vernieuwend voor die tijd en het songmateriaal is niet enorm onderscheidend maar ik vermaak me prima met dit plaatje.

Vanmiddag was het hier 1976 met deze Widowmaker en Jailbreak van Thin Lizzy: 47 jaar geleden, kort voordat punk en new wave uitbraken, waarvan de Britten als eersten de invloed zouden ondervinden én het jaar dat ik als prepuber naar popmuziek ging luisteren.

Ik was hun titelloze debuut tot dusver nooit tegengekomen, maar kwam ‘m toevallig tegen in een bak met tweedehands platen. De reden dat ik ‘m meenam is vanwege bassist Bob Daisley. Dit was zijn vierde band, twee jaar later zou hij toetreden tot Rainbow en vervolgens mede dankzij zijn schrijftalent cruciaal zijn voor de wederopstanding van de carrières van Ozzy Osbourne en Uriah Heep om vervolgens op te duiken bij onder meer Black Sabbath en Gary Moore.
Maar nu zijn we dus in 1976. Hierboven vraagt milesdavisjr zich af waarom er toch zo weinig MuMe-stemmen zijn voor de groep, maar in Nederland deed Widowmaker helemaal niets. Je komt hun twee platen hier dan ook zelden tegen. Hetzelfde geldt voor de singles van dit album, te weten Leave the Kids Alone, Pin a Rose on Me/On the Road en When I Met You.

De achterzijde vermeldt vier leden, op de voorzijde zien we ook gitarist Huw Lloyd Langton (ex-Hawkwind) zitten. Het korte introductieverhaal op de achterzijde van de hoes vermeldt zanger Steve Ellis en gitarist Ariel Bender (voorheen bekend als Luther Grosvenor, ex-Mott The Hoople/Spooky Tooth) als groepsleiders. Toch is het Daisley die de eerste twee nummers (mede) componeerde. Drummer is Paul Nicholls, ex-Lindisfarne.
Een ander detail dat opvalt is het Jet label, oftewel dat van Don Arden, de latere schoonvader van Osbourne. Mogelijk dat dit heeft geholpen bij Daisleys opwaartse spiraal, waarover hij een lezenswaardige biografie schreef.

Waar Lizzy duidelijk een muzikale koers had gevonden, te weten hardrock met folkachtige gitaarlijnen, is het palet bij Widowmaker veel breder. Rock, blues, country en in Shine a Light on Me zelfs gospel, compleet met lekkere tempowisselingen. Kortom, rhythm and bluesrock zoals dat in die jaren vaker werd gedaan, denk aan grote namen als The Faces en Rod Stewart. Bij Widowmaker (op de achterzijde van de hoes als Widow Maker geschreven) vraag je je alleen af of ze niet iets eenduidiger hadden kunnen blijven.
Een stevig nummer wordt consequent gevolgd door een rustiger exemplaar, waarna het volgende weer robuust klinkt met altijd minimaal één voet in de blues. Het afsluitende Got a Dream moet een met drank overgoten muzieksessie voorstellen, met lollig resultaat.

Kortom, een heerlijk gedateerd rockplaatje en dat bedoel ik als een compliment. Daisleys biografie 'For Facts Sake' (2014) schijnt vol leuke feitjes te staan maar is wat prijzig. Toch twijfel ik...