Graeme Revell - The Crow: City of Angels (1996)

Revell bouwt voort op zijn gecomponeerde werk van The Crow. Hier en daar wat uitbreidingen, het liefdesthema lijkt wat afwezig, nu ligt de nadruk nog meer op gothic en donkere soundscape tonen. De componisten had slechts 8 dagen om deze score te schrijven, wat niet afdoet aan de kwaliteit. 4 sterren

Dit blijft een score die in waardering blijft stijgen.Meer en zwaardere percussie dan The Crow, gelijk al bij ''City of Angels''.Wat een boel razendsnelle percussie overschakelingen! verhoogd naar 4.5 sterren

Veel minder percussie en meer sfeer dan verwacht, wat alleen maar beter is. De percussie die er is versterkt de sfeer, in dit geval meer en betere sfeer dan in The Crow, mede doordat het hier niet wordt onderbroken door "moderne" invloeden en veel etnischer blijft. Zo is de elektrische gitaar hier vervangen door een accoustische, wat imho veel beter past.

Enige minpuntje is dat het liefdesthema veel meer aanwezig is dan de vorige keer (maar liefst twee keer zo vaak), net iets te vaak eigenlijk wat als enige echte afleider van de donkere sfeer optreed. Lijkt enigszins een product van de korte schrijfperiode van de componist om geen nieuw thema te kunnen bedenken.

Wat ik op zich ook wel een aardige vondst vond was de inbreng van Revell en zijn materiaal met Heather Nova stem en muziek voor ''Believe in Angels''. Echter al snel na wat Armeense instrumentatie en andere geluiden wordt het vrij standaard, maar nog wel in Revell's vroegere straatje te plaatsen.

Zelf kan ik van het liefdesthema geen genoeg krijgen, en in de film verliest het al snel zijn kracht. In de opening zit er nog een sterke scene waarin het subliem werkt, maar daarbuiten minder. Wat dat betreft vond ik het geluid van The Crow eerst altijd veel intrigerender dan het wat rauwere en miste zelf bepaalde zaken waar ik al zo lang mee vertrouwd was. Vermoed (al weet je dat nooit zeker) zullen die eerste twee scores van Revell op gelijke hoogte komen bij jou. Raad je ook Salvation van Beltrami zeer zeker aan.

Nee, ik weet zeker dat City of Angels hoger komt

Mede doordat bij The Crow enkele uitspattingen (het zingen ineens in Tracking the Prey bijvoorbeeld) mij niet aanstonden, en ik ook niet zo blij was met de saxofoon en dus de moderne invloeden. Ik weet dat deze passen bij het hoofdpersonage en snap het gebruik ervan, ik vind alleen dat het losstaand veel beter werkt wanneer deze zijn weggelaten.

Deze rauwere, meer etnische benadering ligt mij dan ook veel beter, dan vergeet ik het overmatige gebruik van het liefdesthema maar eventjes.

The Crow: 4*
City of Angels: 4.5*

En vanwege de source bij The Crow?

Source? Het zingen in Tracking the Prey dus?

Nee It can't rain all the time.

Het zingen in Tracking the Prey dus.

Ja die dus. Raak vaak in de war met een een andere track titel die qua naam meer weg heeft van de source opening tekst van Track the Prey

Rain Forever zeker? (hoewel aardig tegenstrijdig...)

Beiden woorden komen er wel degelijk in voor. It can't rain all the time, the sky will fall forever, and though the night is young, seems long your tears....

Ondanks de ontelbare luisterbeurten kan je dus nog steeds iets waar je zo vertrouwd mee ben door de war halen

Ontzettend veel moeite moeten doen om aan dit album te komen, maar ik had 'm destijds toch in handen; uiteindelijk kocht ik hem meer om mijn verzameling compleet te maken dan voor de muziek zelf .

Ik vind dit album denk ik mooier dan zijn voorganger, hoewel de film het natuurlijk niet haalt bij zijn voorganger. Dit album heft net als e film zo'nheerlijk surrealistisch sfeertje, het eerste deel was duisterder, en de 'wereld' waarin het zich afspeelde leek reëeler. Dat is geen mipunt, maar de 'wereld' waarin deze film zich afspeelt (Los Angeles) lijkt niet echt te kunnen bestaan, maar ontsproten van de geest van iemand met teveel fantasie. De sfeer van de film is wel perfect, en de muziek sluit daar prachtig bij aan. Ik geef een vier en 'n half.