Norma Waterson - Norma Waterson (1996)

Norma Waterson was 58 jaar oud toen zij dit solo debuutalbum maakte. zij overleed in 2022 op 82-jarige leeftijd. haar man het Engelse folkicoon Martin Carthy, inmiddels ook 82 jaar oud, is nog in leven. zij maakten deel uit van de befaamde Engelse a-capella folkgroep The Watersons, waarvan in de oorspronkelijke bezetting ook haar broer Mike, zus Lal en neef John Harrison deel uitmaakten. dochter Eliza Carthy bracht vele albums uit met meer experimentele folk.

als je naar de hoes kijk weet je eigenlijk al genoeg. "What you see is what you get". authentieke, pure muziek gezongen vanuit het hart. iets wat vanaf de begintonen van de geweldige opener "Black Muddy River", een nummer van Grateful Dead's Jerry Garcia met tekst van Robert Hunter, onmiddellijk duidelijk wordt als na een kort akoestisch intro de doorleefde, rijke stem van Norma Waterson invalt, iets later gevolgd door de tweede stem van Eliza Carthy. een hoogtepunt van dit album, dat gevolgd wordt door de prachtmelodie van "St. Swithin's Day" een nummer van Billy Bragg en "God Loves a Drunk" een nummer van Richard Thompson, waarop de gitaarpartijen van de man zelf excelleren. dit sterke trio covers vormen het hart van dit album.

andere hoogtepunten zijn "Pleasure & Pain" een schitterende ballad van Ben Harper, met fraaie harmonievocalen van Eliza en Martin Carthy, een nummer waarin je iets terug kunt horen van de magische a-capella zang van The Watersons. "Hard Times Heart" een eigen nummer van Norma Waterson, waarop Richard Thompson met zijn herkenbare gitaarspel wederom excelleert en de traditional "There's a Fountain in Christ's Blood".

het door zus Lal geschreven "Anna Dixie" is een mindere track, weliswaar prachtig gezongen maar het ontbeert een sterke melodie, even als de jazzy arrangementen van de 2 tracks "The Birds Will Still Be Singing" (van Declan MacManus) en "There Ain't No Man Worth the Salt of My Tears" (van Fred Fisher) die bij mij minder in de smaak vallen. een meer "folky" arrangement had deze nummers goed gedaan.

geen klassieker, maar wel een zeer fraai album dat het beluisteren meer dan waard is, mede door de bijdragen op gitaar van Richard Thompson, de bijdragen op viool van Eliza Carthy en de op een aantal nummers van hen bekende fraaie harmoniezang.

Album werd geproduceerd door John Chelew
Recorded at Ocean Way Studio 2, Los Angeles, 5-9 December, 1995

de muzikanten op dit album:

Norma Waterson: vocals
Eliza Carthy: vocals, violin
Martin Carthy: acoustic guitar, vocals
Roger Swallow: drums & percussion
Danny Thompson: double bass
Richard Thompson: electric & acoustic guitar
Benmont Tench; hammond B-3 (track 2)

Ze maakte ook deel uit van de supergroep Blue Murder : Blue Murder Songs, Albums, Reviews, Bio & More | AllMusic

Ken je die groep al potjandosie?

Die groep maakte een album : Blue Murder - No One Stands Alone (2002) - MusicMeter.nl

Begeleider Benmont Tench maakte trouwens een soloalbum, dat zeer de moeite waard is : Benmont Tench - You Should Be So Lucky (2014) - MusicMeter.nl

zeker Lura dat album heb ik in huis. een geweldig a-capella album. het soloalbum van Benmont Tench, mede oprichter van Tom Petty & the Heartbreakers ken ik niet. zal die eens checken.

zowel ouwekock als ik hebben het e.e.a. gepost bij het album "No One Stands Alone" van Blue Murder. een album dat zich kwalitatief kan meten met het beste werk van The Watersons. bij tijd en wijle mag ik ook graag luisteren naar de zang van het Bulgaarse vrouwengezelschap Le Mystere des Voix Bulgares. zo schijnen er ook Frans/Bretonse, Spaans/Galicische en Italiaanse a-capella gezelschappen te zijn die goed zijn in dit genre. mocht jij Lura tips hebben op dat gebied dan hou ik me aanbevolen.