Marlene Dietrich - Mythos und Legende (1994)

Als jullie het niet verder vertellen wil ik wel een guilty pleasure vertellen, weliswaar een zeer recente maar toch...

Ja, ik vind deze verzamelaar van Marlene Dietrich eigenlijk geweldig!

Zo, het is er uit. Maar vanwaar recent? Simpel: ik ben dol op nachtclub-achtige, cabareteske muziek: het kan niet kitscherig genoeg. Misschien is kitscherig niet eens de juiste benaming en doe ik Dietrich er mee tekort. Toch ervaar ik het wel een beetje zo: je tandglazuur barst soms spontaan en covers als Blowin' in the Wind (ook in de duitse versie aanwezig onder de titel Die Antwort Weiss Ganz Allein der Wind) zijn eigenlijk een beetje veel over het randje.
En toch en toch: op zijn tijd best lekker smullen. Nooit alle 3 de cd's achter elkaar draaien want dat is echt too much, maar zo heel af en toe wat nummers er uit vissen of als je in een echt gekke bui bent 1 cd in z'n geheel..... lekker hoor.
Het recente van deze guilty pleasurezit hem in het feit dat ik momenteel wel heel erg in mijn 'cabaret-periode' zit met artiesten als Little Annie of Marc Almond en dan ga je steeds verder kijken om vervolgens bij Marlene Dietrich uit te komen.
Favoriete liedje? Sag' Mir, Wo Die Blumen Sind (of de engelse versie Where Have All the Flowers Gone en Ou Vont Les Fleurs voor de franse bui).

Verder mondjes dicht he

Zag toevallig afgelopen weekend een prachtige dvd over haar leven, en daar is goed te horen hoe ze op latere leeftijd steeds beter werd, en de 'kitsch' plaatsmaakte voor doorleefde interpretaties. Dietrich was een bijzondere vrouw, die niet alleen optrad voor het Amerikaanse leger maar ook maanden aan het front verbleef en de oorlog van heel nabij meemaakte. Een onmogelijk leven, verscheurd tussen twee vaderlanden.

Ik zal het niet verder vertellen aERo, ik luister gewoon lekker mee!

Het is ook voornamelijk cd 3 die favoriet is: de 'recentere' opnames vind ik ongelooflijk doorleefd en die klinken nog heel fris eigenlijk.

Dank voor het stilhouden op deze site: ik heb ook een reputatie hoog te houden

Heel goede verzamelaar van Marlene Dietrich, Duitslands grootste Diva.

"Der blaue Engel" was geheimzinnig, mondain, vrolijk, elegant, intellectueel en haar tijd altijd vooruit. In 1984 maakte Maximilian Schell (bekende duitse regisseur en acteur) een documentaire over Marlenes leven. Schell vroeg Marlene of ze teleurgesteld was dat ze nooit een Oscar heeft gekregen. Haar antwoord was: Nee, Greta Garbo heeft ook nooit een Oscar gekregen en een zwarte Oscar wil ik ook niet krijgen, die krijg je voor je levenswerk kort voor je dood..zo'n onzin

lebowski, die dvd over haar leven wil ik echt wel eens zien, hoe heet die?

Haar mzueik is zeker ok, misschien is zij wel het Duitse equivalent voor de Franse Edith Piaf en de Amerikaanse Billy Holiday ?

Zo zie ik haar toch!

Ik denk dat lebowski de DVD "Her Own Song" van Burt Bacharach bedoelde. De documentaire over Marlenes leven van Maximilian Schell was alleen op het duitse TV te zien, een DVD release is me niet bekend.

Haar muziek noem ik duitse chanson en is een beetje vergelijkbar met Edith Piaf.

En zo is het, waarop ook nog een interview met Hildegard Knef, een jaartje voor haar dood. Prachtige dvd.

sag mir wo die Blumen sind..
nog nooit was oorlog beter bezongen... Niet te begrijpen..oorlog is mannen.. nu vrouwen..sag mir wo die männer sind..verdriet...meer...verder leven..grijp het..wo sind die gräber....dietrich...wo sind die Blümen..
en dat op de dag dat het hoofdje van A.H. in het wassenbeeldenmuseum in berlijn eraf ging. laat dat maar zo zou ik zeggen
2 seconden stilte