Flowers for Breakfast - Baron Samedi Conducts the Onion Philharmonique (1996)

Laat ik nu net een groot liefhebber zijn van (Zachary let op !) Belgische muziek.
Toch deed dit album me iets minder. Misschien was de experimenteer-drift me wat te groot, of misschien was het gewoon een overdosis goede muziek uit ons buurland. Ik weet het niet, maar verder dan 3 * kom ik niet echt.

In het kielzog van dEUS was er in de jaren negentig een levendige belangstelling voor groepjes uit Antwerpen die vaak via via aan elkaar gelieerd konden worden. Zo ook voor Flowers For Breakfast: zanger en multi-instrumentalist Tom Pintens had namelijk al met dEUS-bassist Stef Kamiel Carlens samengewerkt bij Moondog Jr. Op dit debuut zijn beider invloeden her en der te horen, maar deze band klinkt frivoler, meer poppy.

Het kleurenpalet is rijk, maar het is soms ook een beetje te veel 'kijk eens wat ik allemaal kan', en nu, ruim een kwart eeuw later, blijken vooral de serenere liedjes de tand des tijds het best te hebben doorstaan. 'One man show' is echt een juweeltje, ook 'Shout' en 'Jona' verdienen beter dan de vergetelheid waarin ze zijn beland. De singles 'Onions' en 'Quicksand Valley' staan ook nog pal, net als het draaiorgelmelodietje van 'Cactus Tree'. De rest is allemaal een pak minder interessant: ongetwijfeld een plezier om te maken, maar geen onverdeeld genot om naar te luisteren.