Idaho - Hearts of Palm (2000)

Deze cd te leen gehad van een vriend, die bands luistert die ik niet ken, deze is er o.a een van. (de velen)

To Be the One...welkom in de wereld van Idaho, neem plaats, relax en laat je wegvallen in een sfeer van minder is meer.
Hearts of Palm...basic en gedragen gezongen, aardige uitwerking aan het einde van het nummer.
Down in Waves...Knap hoor, het lijkt minimaal wat er gebeurt, maar ondertussen trekt er een sluier van rust over je...let the water goes where it goes.
This Cloud Were on...subtiele distortion op de achtergrond, samen met Alta Dena de wat "stevigere" nummers, maar met soundscapes erin verweven met op de achtergrond een vrouwenstem en hup het wassende water weer in.
Happy times...mooi nummer, vol geluid en ietwat een vreemde eend tussen al deze zwanen.
Dum Dum...is meer een aquarel als het ware, dan een nummer met kop en staart, waardoor het ook goed valt in de puzzel wat dit albumpje is.
Astrida...neem een duik en kijk om je heen, laat los en float on.
Evolution is cold...rustig, sfeervol, loom gezongen. Zou ook mooi gedaan kunnen zijn door Jeff Buckley.
Alta Dena...Oooeeeh, hoor ik daar zowaar ietwat van een distortion op de gitaar...maar storend word het niet en past nog nipt in de oester.
Before you go...zeer mooie rol voor de piano in combinatie met de zachte hoge stem, die bijna in je oor fluisterd.
Under...Even hoor je het verkeer, om daarna weer onder te duiken in de pacific idaho. Dit nummer vat heel mooi de tendens samen van het album. Het gaat om de sfeer die neergezet word, i.p.v couplet, refrein, couplet.

Dit album bevat 11 kleine sferische pareltjes, die je op je in moet laten werken, het laten gebeuren als een massage. Het voelt als het stadium voor het wegvallen in een diepe slaap. Zwemmen, drijven op zee met je oren onder water het geluid vangend van de hartslag van de golven. De nummers los luisteren, doet onrecht aan het album in zijn geheel.

Dit album word teniet gedaan door het weinig aantal stemmen. Het zet een sfeer neer met een minimum aan middelen en extremen heeft het niet nodig om dat te doen.
Erik Satie zou ze wel gemogen hebben denk ik zo.

Dit album is simpelweg fantastisch. Je word meegevoerd. Ik vind het jammer dat deze band maar zo weinig genoemd wordt en dat de band nog maar bij zo'n kleine schare bekend is. Ze verdienen meer!

Mee eens! Verdiend veel meer aandacht dan ze krijgen. Simpelweg omdat de kwaliteit van de songs ver boven het gemiddelde van vandaag de dag uit stijgt. Dit is misschien wel mijn favoriet van Idaho, al ben ik ook wel aangenaam verrast door het laatste album. Maar zoals Madjack71 al zei, 11 kleine sferische pareltjes!