Noa Babayof - From a Window to a Wall (2007)

Ja, dit is echt zo'n plaatje die niet opvalt tussen alle albums van grote (freak) folknamen als Espers of Vetiver. En dat is absoluut zonde want dit album kan zeker wel tippen aan de twee eerder genoemde bands. Dit komt mede door de hulp van producer Greg Weeds, juist, het geniale brein achter Espers. From A Window To A Wall heeft dan ook bij vlagen iets weg van deze band, maar de invalshoek van Noa Babayof is wat dit plaatje anders maakt. De nummers die je op haar myspace pagina zijn te beluisteren, waaronder Marching Band, zijn werkelijk prachtig te noemen. Folk op haar best.

Het plaatje is al te verkrijgen in het buitenland en wij moeten nog even wachten tot de lente op de Europese release onder Weeds' recordlabel Language of Stone (Drag City).
Ik zou tegen alle liefhebbers van freakfolk en van eerdere genoemde bands willen zeggen om From A Window To A Wall niet aan je neus voorbij te laten gaan!

Rustig kabbelt het voort zonder dat het vreselijk saai wordt. Toch moet ik zeggen dat er binnen dit genre toch artiesten zijn die me net even meer raken dan Noa Babayof. Waar dat aan ligt kan ik niet eens duidelijk maken: aan haar stem ligt het niet want die is schitterend, de instrumentatie is bijzonder mooi en de composities zijn dik in orde. Misschien toch ietwat verzadiging binnen dit genre?
Wie zal het zeggen?!
In elk geval durf ik wel te stellen dat er genoeg mensen zijn die hier op zitten te wachten. Zelf reken ik me daar ook nog toe, want het draaien van dit album is sterk afhankelijk van mijn mood en als die gunstig is dan is het echt genieten van deze miniatuurtjes die meestal zo rond de 3 minuten uitkomen.
Beetje tegenstrijdig allemaal en dat is ook precies hoe ik me hier bij voel. Laat ik me de komende tijd maar eens flink op de positieve kanten focussen en wie weet kan er dan nog een halfje aan toegevoegd gaan worden want ik voel wel dat er voor mij persoonlijk toch echt nog meer in zit (dus nog even vaker goed hier voor gaan zitten).

Pun intended?

Anyway, ik ben het verder met jullie beiden eens. Het wordt nergens echt spannend of venieuwend, maar is zeker niet vervelend om naar te luisteren. Een 3,5 is wel echt verdiend, misschien dat het kwartje een keer valt op een latere luisterbeurt.