Pretenders - The Singles (1987)

Mijn eerste kennismaking met deze band, en ik was echt aangenaam verrast. Ik vreesde echt voor de stem van de lead-zangeres, maar dat valt geweldig mee. Beste songs zijn Brass in Pocket & I Go to Sleep. 3,5*

Heerlijke On-the-road muziek.
De geweldige stem van Chrissie Hynde en het rockende bandgeluid maken The Pretenders uniek.
Eens in de zoveel tijd zet ik deze cd weer eens op en hoor wat voor vrouw met ballen Chrissie Hynde is, en wat een gouden strot ze heeft.
Voor mij nog altijd genieten van deze New wave - rockband als ik deze nummers hoor.
Vooral het middengedeelte 'Message of love' , 'Back on the chain gang', en 'Middle of the road vind ik erg goed.

goede verzamelaar vooral brass in pocket en I go to sleep zijn sterke songs,ook 2000 miles is een juweeltje,kortom een lekker album

Inderdaad en prima verzamelaar, ben geen fan van ze maar dit is mooi.

Prima singles-verzamelaar van the Pretenders met enkel goede tot uitstekende songs.
Zelf verkies ik de nummers in hun beginperiode (de eerste drie tracks). "Back on the Chain Gang" en "Don't Get Me Wrong" vind ik ook prachtige songs.
Het eveneens mooie "I Go to Sleep" is net als "Stop Your Sobbing" oorspronkelijk een nummer van the Kinks.

Prima verzamelaar voor iemand die verder niet zo veel heeft met The Pretenders.
Bij het beluisteren ervan blijk ik toch meer nummers van ze te kennen dan dat ik dacht.
Een band met toch wel een heel eigen geluid, mede ook dankzij die specifieke stem van Chrissie. Mooie mix van rock 'n roll, new wave en punk.

Nummers als;
I go to sleep, heel zwoel en sensueel.
2000 miles, sfeervol en elk jaar komt die weer voorbij, maar ook leuk voor tussendoor.
Brass in pocket, Kid (lekkere bas) en het latere Don't get me wrong zijn songs die nog steeds overeind blijven.
Leuk voor in een verzamelaars collectie.

Triviant detail, Tasmin Archer had ook nog een hit met Sleeping Sattelite, dat ook door de band geschreven was. Met ook die typische transparante gitaarsound.

Ik heb deze CD destijds gekocht omdat ik de eerste 4 albums al had (en nog heb) op LP.
Prima verzamelaar over hun eerste periode.
Met als uitschieters nog altijd Brass In Pocket, Back on The Chain Gang, I Go To Sleep en Hymn To Her.
Tijdloze muziek en ook de rest van de nummers mag er (nog steeds) wezen.
Enkel met Thin Line Between Love and Hate en zeker I Got You Babe (brrr.. UB40) heb ik wat minder.
Vreemd: Terwijl ik dit typ speelt Hymn To Her and krijg ik een wel heel sterk Belfast Child gevoel.

Ik hoorde The Pretenders voor het eerst op de radio met Brass in Pocket.
Het nummer paste prima bij de muziek van die tijd: Talking Heads, Blondie, Nick Lowe, Dire Straits etc.. Bij AVRO's Top Pop hadden ze geen clip van dit nummer, dus lieten ze een live-versie zien, die vanwege de zang niet zo goed als de originele studio-opname klonk.
Kid is ook een prima nummer en ik ben gek op baslijntjes. Er verschenen toen pikante foto's van Chrissie Hynde in de bladen zoals het Belgische blad Joepie, van voor haar Pretenders-jaren. Bij Debbie Harry was dat ook zo toen ze in de belangstelling stond met Blondie.
Stop Your Sobbing hoorde ik voor het eerst van The Kinks. Ik werd rond die tijd Kinks-fan en hun versie staat op hun debuut-album. Later zou Chrissie Hynde een korte relatie met Ray Davies krijgen.
Van The Pretenders heb ik alleen de eerste 3 albums gekocht en later deze compilatie.
Talk of the Town heb ik wat minder vaak op de radio gehoord. Maar het Kinks-nummer I Go to Sleep was niet van de radio af te slaan, zodat ik het op den duur niet meer kon horen.
Day After Day, Message of Love en Back on the Chain Gang hoorde ik alleen bij KRO en de VARA. Bij de KRO had men toen een item waarbij 2 singles met ongeveer dezelfde titel gedraaid werden: dus het nummer van The Pretenders en Chain Gang van Sam Cooke.
Middle of the Road was een grote hit in Engeland en ik heb de clip toen gezien in het programma Pop Formule dat toen gepresenteerd werd door Erik de Zwart (ex-Veronica, hij werkte toen voor de TROS).
2000 Miles werd als Kerstplaat gelanceerd. Ook zo'n nummer dat niet van de radio te slaan was en met Kerst altijd weer door Sky Radio gedraaid wordt.
Show Me kan ik mij niet meer zo goed herinneren. Ik zal straks even de CD erbij pakken om dat nummer te checken.
Toen Thin Line Between Love and Hate uitkwam vond ik het een van de mooiste nummers van The Pretenders. Ik had het origineel nog niet eerder gehoord en in eens gingen bijdehande d.j.'s het origineel ook draaien.
Don't Get Me Wrong vond niet een van hun beste nummers. De clip was wel grappig met Steed van de serie De Wrekers. Hymn to Her vond ik toen een hele mooie single. Er werd in die tijd veel geschreven over Chrissie's relatie met Jim Kerr van Simple Minds. My Baby is ook zo'n pareltje. I Got You Babe met UB40 vond ik vervelende cover die rond de tijd van Live Aid uitgebracht werd. Later deed ze datzelfde met Breakfast in Bed. Ik zweer nog steeds bij de versie van Dusty Springfield.
Verder kan ik mij geen hits van The Pretenders herinneren. Ik heb dit vinyl-album later opnieuw als CD gekocht. Bij FRS lag deze toen voor fl. 11,95 en hier staat alles op dat ik nodig heb.
Veel latere reguliere albums, zoals Packed zag ik voor heel weinig in de afprijsbakken belanden.

Nooit echt grote fan geweest van The Pretenders, maar bij nader inzien hoor ik bijna al deze songs graag, nu meer nog dan vroeger.
Deze songs blijken vrij tijdloos te zijn, misschien dankzij het typische stemgeluid van Chrissie Hynde, of zijn het de eenvoudige maar meesterlijke composities van de songs - niet altijd van hun hand- , wie zal het zeggen.
Beste nummers voor mij: Hymn to Her, Brass in Pocket en I go to sleep.

Afgelopen weekend op lp meegenomen. Nooit een groot fan van de band geweest. Typisch zo'n band waarbij een Greatest hits of Best of volstaat. Ik mistte alleen I'll stand by you op deze plaat. Bij nader inzien niet zo gek aangezien die single uit '94 stamt en deze lp uit '87 Had alleen geen idee dat dat nummer uit de 90's kwam. Voor de rest staan hier alle nummers op die ik goed vind van ze. Plus een aantal die ik niet ken maar ook best leuk klinken dus ik ben er blij mee.

Pretenders beschouw ik ook niet als een topband, daarvoor zijn hun albums wat te wisselvallig al zijn hun eerste 3 zijn wel prima. Maar dit is inderdaad een prima compilatie.
Pretenders werd aanvankelijk onder new wave geklasseerd (zeker hun debuut, nog steeds hun beste album) vanaf 1984 gingen ze meer mainstream (net als zowat elke new wave band).

Hmm, hoewel ze niet in mijn lijstje met favoriete artiesten staan, beschouw ik The Pretenders eigenlijk wel degelijk als een topband. Ze hebben door de jaren heen een heleboel mooie muziek gemaakt.

Wel is het zo dat hun albums toch vaak wisselvallig van kwaliteit waren. Eigenlijk is alleen hun debuutalbum over de hele linie sterk. Ook hun tweede album vind ik heel goed; daarna werd het geleidelijk minder. Dat kwam natuurlijk ook doordat bandleden kwamen en gingen - dat laatste niet zelden door trieste oorzaken - zodat The Pretenders in de beeldvorming uiteindelijk vooral zangeres Chrissie Hynde werd, omringd door een stel wisselende muzikanten. Niet heel erg, want Chrissie heeft een zangstem uit duizenden, die zowel zwoel en melancholiek als pittig kan klinken, maar altijd met een fraai timbre.

Eigenlijk is deze verzamelaar de ultieme Pretenders-plaat, omdat deze alle singles uit hun eerste jaren op een rij zet en daarmee hoogtepunt na hoogtepunt aaneenrijgt. Want die singles waren vrijwel zonder uitzondering toch wel erg sterk. Je merkt bij beluistering wel dat The Pretenders gaandeweg andere wegen inslaan en ook de productie klinkt anders op latere nummers.
Niettemin is dit een prima album, waarop wat mij betreft eigenlijk alleen de latere single I'll stand by you, die er stilistisch prima bij past. Er is ook een latere verzamel-CD getiteld Greatest Hits, die een langere periode beslaat, maar die vind ik minder consistent dan deze.

Als favorieten heb ik aangemerkt: Brass in pocket, Back on the chain gang, Hymn to her en Talk of the town. Dat ik pareltjes als I go to sleep (trouwens ook een nummer van Ray Davies), Kid, Message of love en 2000 miles niet eens één van die vier sterretjes kan toebedelen, zegt iets over het constan hoge niveau van deze singlesverzameling.

Overigens zou ik I got you babe geen Pretenders-single willen noemen. Dat is UB40 featuring Chrissie Hynde. Maar je, de beeldvorming hè...