Arthur Blythe - Hipmotism (1991)

Blythe heeft nog nooit een slechte plaat gemaakt (of ik ken het nog niet). Blythe speelt hier met een septet. Nog steeds geen piano in velden en wegen te bekennen, maar wel veel percussie, een baritonsacofoon, percussie, marimba/vibrafoon, de altijd presente tuba van Nob Stewart, gitaar en uiteraard de altsax van Blythe zelf.

De plaat is wat minder avant en wat makkelijker te beluisteren. Wat ik erg gaaf vind is Miss Eugie, waar echt veel spanning vanuit gaat. Het nummer heeft alleen tuba, saxofoon en percussie.