Peter Brötzmann Trio - For Adolphe Sax (1967)

Vanaf die eerste minuten had ik al het gevoel dat dit niets anders dan een "ganz geile" luisterervaring kan worden.

Of de heer Sax ook zo tevreden zou zijn geweest mocht hij dit kunnen gehoord hebben kunnen we natuurlijk enkel gissen. Maar interessante uitvindingen worden wel vaker achteraf inventief misbruikt; daar zou Alfred Nobel enkel van kunnen meespreken. Dit is echter het type alternatieve aanwending dat iets wegheeft van het grijpen naar een deegrol om een potentiële inbreker te verjagen: zeer effectief bij momenten als er niets anders in de buurt is. Maar goed, een frisbee werd blijkbaar uitgevonden om je behoefte in te doen en listerine was oorspronkelijk een poging tot soa-geneesmiddel, als dat maar geen vreemde nasmaak in de mond achterlaat.

Dit klinkt echter heel toepasselijk als een staafje dynamiet dat afgegaan is in een bariton- en tenor-saxofoon: wat een geweldig eerbetoon. Het gaat een beetje alle kanten uit, maar op een érg fraaie manier