MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Bronz - Taken by Storm (1983)

mijn stem
3,40 (5)
5 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Bronze

  1. Send Down an Angel (4:28)
  2. Heat of the Night (5:09)
  3. The Cold Truth (3:32)
  4. Night Runner (3:06)
  5. Taken by Storm (3:54)
  6. Don't Ever Wanna Lose Ya (3:40)
  7. Sweet Lady (4:41)
  8. Harder Than Diamond (3:57)
  9. Tiger (3:04)
  10. Loneliness Is Mine (4:02)
  11. Stranded 1984 * (7:18)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 39:33 (46:51)
zoeken in:
avatar van vielip
3,5
Zeer verdienstelijk album van deze Engelse band. Ik heb 'm laatst op vinyl gevonden en gekocht voor het nummer Don't ever wanna lose ya. Dat ik dan weer ken van een andere Engelse band; New England. Het hele album bevalt me echter uitstekend! Goeie, melodische rock met geweldige meerstemmige vocalen en smaakvol keyboard werk. Dat wil niet zeggen dat het gitaarwerk er bekaaid vanaf komt. De produktie is lekker strak en helder. Ik heb alleen ander artwork dan dat hier afgebeeld staat.

avatar van Sir Spamalot
3,5
Sir Spamalot (crew)
vielip, sinds gisteren heb ik hem ook op vinyl (Bron 547) en volgens discogs met een andere hoes: Bronz - Taken By Storm at Discogs . Onder andere de Amerikaanse versie heeft een andere hoes: Bronz - Taken By Storm (Vinyl, LP, Album) at Discogs . Ik dien alvast de correctie in.

avatar van vielip
3,5
Ah kijk, ook weer opgelost
Al geluisterd?

avatar van Sir Spamalot
3,5
Sir Spamalot (crew)
Ja hoor, echt "Metal" zou ik het niet noemen maar what's in a name? In de context van die tijd is dit een meer dan acceptabele plaat.

avatar van vielip
3,5
Jep mee eens! Gewoon een goed rockalbum met een behoorlijke symfo inslag. Zeker geen metal inderdaad.

avatar van Arjan Hut
3,0
AOR en Heavy Metal gaan hand in hand op Taken by storm, al is Bronz op zijn sterks als men niet probeert om de voornamelijk Amerikaanse radiorockbands naar de kroon te steken. Het titelnummer steekt er net bovenuit, een voorbeeld van de toegankelijke, pakkende heavy metalkant van de band. Nummers als Send down an angel hebben meer een Foreigner-tik, doen ook wel aan Asia denken. Matige, te vaak herhaalde refreinen, en de zang van Max Bacon die erg schel en schreeuwerig is en vaak naar dezelfde hoge noot klimt, om die als een sirene uit te blêren. De New England-cover Don't ever wanna lose ya klinkt lekker, maar niet zo magisch als het origineel. Wat dat betreft deed Houston later een betere poging.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 09:09 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 09:09 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.