Pete Namlook & Klaus Schulze - The Dark Side of the Moog 10 (2005)

En de heren Namlook en Schulze werken door en zo kom ik terecht bij deel tien uit de serie The Dark Side of the Moog. Dit deel begint niet echt lekker. Wat ik hoor is iemand die saai een verhaal vertelt op een bed van klanken. Echt boeien doet dit dus niet en gaat bovendien veel te lang door. Het instrumentale gedeelte daarna wil niet echt op gang komen. Ik hoor wat natuurgeluiden op tonen die uit een gong lijken te komen. Daardoor ontstaat bij mij het idee dat de heren wat in de studio aan wat knoppen zitten te pielen. Pas als de cd tien minuten verder is hoor ik eindelijk wat op muziek lijkt. Rustge sferisch klanken die me laten drijven in een bijzondere wereld. Het begin van Part II doet me denken aan het ontwaken in een kosmische omgeving. Hierdoor ontstaat een mooi sferisch beeld op mijn netvlies.

Op Part III komt er wat leven in de brouwerij. Zei het voorzichtig. Het doet mij wat denken aan moderne architectuur. In gedachte hoor ik de ontwerper een verhaal vertellen wat er met het ontwerp allemaal kan. De bank kan daar en de kapstok komt links van de deur en zo valt alles vanzelf wel op zijn plek. Met een bekende riedel van Schulze begint Part IV. Het lijkt even saai te worden, omdat de compositie maar niet op gang lijkt te komen. Even is daar een stukje wat aan ambïent muziek doet denken, waarna er uit de diepte statige klanken komen die mij doen denken aan noeste arbeid in de haven. De mist trekt langzaam op en de schepen worden zichtbaar. Als er later wat ritme bijkomt ontstaat er een mooi wijds beeld op mijn netvlies, of de schepen het ruime sop kiezen.

Zeer statig is ook het begin van Part V. Het roept een beeld op of iemand voor goed van ons heen is gegaan. In gedachte wordt de kist de aula ingedragen. De emoties zijn voelbaar en de sfeer is intens. Het begin van Part VI trekt deze mooi door. De gitaar klanken die daar te horen zijn gaan door merg een been. Wel ontstaat een sfeer van het leven moet verder, maar het verdriet zit er nog.

Al bij al een behoorlijk album uit deze serie. Alleen erg jammer dat de eerste 16 minuten niet om door te komen waren, want dat drukt erg op mijn eindoordeel van dit album. Na die 16 minuten volgt immers een goed verhaal.