Pete Namlook & Klaus Schulze - The Dark Side of the Moog 2 (1994)

Met het geluid of de cd-speler het niet doet begint dit tweede album van de heren Namlook en Schulze. Wat later hoor ik wat vogels tot daar ineens een klok naargeestig begint te luiden. Het schept een sfeer of de koster heel vroeg op weg is na zijn kerk en waar mijnheer pastoor de klokken probeert te luiden wat niet geheel lukt. Wat dat betreft zijn de titels van de tracks wel goed gekozen. A Saucerful of Ambience dat is in de notendop waar hier sprake van is.

Een dergelijk album zet je niet op om de stress uit je lijf te dansen, maar is er meer eentje om languit op de bank te gaan liggen om in een wondere wereld terecht te komen. Inmiddels is mijnheer pastoor opgehouden met het luiden van de klokken, waardoor de natuurgeluiden beter tot hun recht komen. Op een zeker moment zijn daar piepjes te horen die me doen denken of er onderzoekers bezig zijn in het bos. Als zij klaar zijn met hun onderzoek hoor ik heel in de verte iemand oefenen op zijn keyboard. Het doet sfeer vol aan en houdt mijn aandacht goed bij de les, want hoe stil deze ook is, ik wil geen komma missen. De bliepjes die aan een onderzeeër doen denken maken deze sfeer compleet.

Vanaf track 8 komt er iets meer vaart in het geheel en de bliepjes van de onderzeeër klinken nog even door. De subtiele beat hier onder is duidelijk van de hand van Namlook. Als daar later de toetsen van Schulze bijkomen ontstaat er haast een sfeer die aan een zeer grootte kerk doet denken. Een heerlijk rust moment op een toch al rustige cd hoe vreemd dat ook mag klinken. Even is daar een valse noot, maar een kniesoor die daar op let. Het blijft ondanks dat erg stemmingsvol.

Op track 11 zit wat meer ritme die echt nodig om me weer in het normale leven te brengen. Nog even mag ik terug kijken wat ik net beleefd hebt. Waar track 12 een duidelijke bevestiging is. Een fraaie sfeer volle trip is nu echt ten einde en de stress is ver te zoeken.