Dropkick Murphys - Do Or Die (1998)

mijn stem
3,62
65 stemmen

Verenigde Staten
Punk / Rock
Label: Epitaph

  1. Cadence to Arms (1:49)
  2. Do Or Die (1:50)
  3. Get Up (2:06)
  4. Never Alone (2:54)
  5. Caught in a Jar (2:19)
  6. Memories Remain (2:25)
  7. Road of the Righteous (2:56)
  8. Far Away Coast (2:41)
  9. Fightstarter Karaoke (2:18)
  10. Barroom Hero (2:57)
  11. 3rd Man In (2:18)
  12. Tenant Enemy #1 (2:13)
  13. Finnegan's Wake (2:19)
  14. Noble (2:34)
  15. Boys on the Docks [Murphy's Pub Version] (2:33)
  16. Skinhead on the Mbta (3:49)
totale tijdsduur: 40:01
7 BERICHTEN
zoeken in:
3,5
0
Lekkere plaat is dit toch! heb hem weer eens opgevist bij de plaatselijke platenboer..

4,0
0
Hun beste plaat, geweldig!

 
0
Barroom hero!!

Maar Do or die is samen met Sing loud sing proud de beste plaat en je hoort ook vrij duidelijk dat ze met Sing loud sing proud een toch wat meer punky sound aan hun nummers zijn gaan geven.

Ik vind eigenlijk de stem van Mike mcColgan leuker dan die van Al Barr. Bij Mike lijkt het net alsof hij geen adem haalt.

4,0
0
Schitterende cd! Door sommige zogenaamde fans van het eerste uur wordt deze plaat vaak afgezet tegen alle volgende cd's om deze laatste als minderwaardig te beschouwen. Ik ga niet mee doen aan die onzin en bekijk ze los van elkaar.

Muzikaal is het allemaal nog wat 'basic', maar de stem van McColgan, het hoge meezinggehalte en het vurige temperament maken alles goed! Hoe kan je nu niet wild worden van die enthousiaste versie van Boys on the Docks?

avatar van lowieke
5,0
0
Beste plaat van DKM. Zullen ze ook nooit meer halen denk ik. Street Dogs daarentegen wel . Mike McColgan is gewoon een genie kwa muziek waar je dorst van krijgt!

avatar van aERodynamIC
3,0
0
De opener werd gisteren in de pubtent van het Labadoux festival gedraaid (alleen maar dit soort punkfolkrock). Als je dan in een feeststemming bent is het heerlijk. Thuis doet het me dan toch wat minder.

avatar van AOVV
4,0
0
Een zeer fijn debuut van Dropkick Murphys, een band waar ik graag naar mag luisteren - vooral het vroege werk dan; de laatste twee platen vind ik niet veel soeps. In amper 40 minuten perst de band er 16 songs uit, vaak met een folky tintje (doedelzak, fluit), maar altijd met veel spelplezier. Het voorlaatste nummer, 'Boys on the Docks', is daar het beste voorbeeld van.

Naast dat nummer zijn 'Never Alone', 'Caught in a Jar', 'Faraway Coast', 'Barroom Hero' en 'Finnegan's Wake' sterkhouders. Een hele rist songs dus, eigenlijk, en dan kan je wel begrijpen dat ik hier ook een hoge score aan toeken.

4 sterren

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.