thejazzscène
Planetary Assault Systems staat bekend om zijn doordachte aanpak van rechttoerechtaan techno die wel bijzonder dicht bij de rave van de jaren 90 aanhelt. Het knappe aan de platen is hoe zwaar ze ook zijn; de geluiden zijn altijd erg machinaal. Krakende baslijnen die plots in tegengesteld ritme draaien dan alle andere ritmes, om na een eenvoudige spin bijvoorbeeld mee bij de andere ritmes te komen. Uiteraard hoort daar dan een bijkomstige hardbeat bij.
In deze plaat gaat het toch een andere weg op. De plaat wordt als het ware wel 'ingepakt' door dit soort nummers. Maar als je door de Shift verpakking geraakt, kom je plots in een wereld van de electronic terecht (en terecht). Tapdance en Lond Lost vind ik bijzonder sterke nummers en de andere kunnen er eveneens aan tippen. Als we bij de Dungeon komen duistere beats en klanken naar boven. Ze doen subtiel denken aan de kille middeleeuwse torens. Als laatste track wordt de boel weer afgesloten met een knaller. Eén van de werken van Luke Slater waar ik het liefst naar luister.