Met: John Coltrane - Tenorsax; Wilbur Warden- trompet, flügelhorn; Curtis Fuller- Trombone; Tommy Flanagan- piano op 'Tanganyika Strut'; Howard Williams- piano op de overige tracks; Ali Jackson- Bas; Art Taylor- drums
Het eerste bericht pas, en dat bij een plaat van Coltrane. Je kunt je wel voorstellen, met de productiviteit van Coltrane, dat bepaalde albums een beetje ondersneeuwen.
Desondanks een erg lekker plaatje, wat aan de korte kant en keurig binnen de lijntjes van de bop uit de jaren vijftig, maar energiek en met een lekker afro-centrische smeuïgheid waarbij het moeilijk is het niet zelf warm te krijgen ('Tanganyika' was destijds de naam van Brits Oost-Afrika).
Coltrane was toen al écht goed, dit is de saxofonist ná zijn periode bij Monk, en in aanloop naar Giant Steps, al klinkt hij hier veel meer ongedwongen dan op laatstgenoemde lp. Hij steelt wel de show (eigenlijk is de minder opvallende Warden co-bandleider), maar de twee koperblazers zijn ook niet van gisteren, natuurlijk, en de ritmesectie houdt lekker de swing erin.
Niet per se een onontdekt pareltje in Coltrane's oeuvre, maar de 27 minuten gaan wel op een prima tempo voorbij.