David Ruffin - Feelin' Good (1969)

2e album van Ruffin en iets beter dan de voorganger al zeg ik zelf.
De stem blijft op sommige momenten fantastisch om naar te luisteren. Hoe hij van zuiver zo heerlijk over kan schakelen naar dat rauwere stemgeluid.
Aan covernummers als ''Put a Little Love in Your Heart'' en ''I Could Never Be Presiden''t kan ik me helemaal niet ergeren. Erg goed gezongen door David.
De sfeer op dit album klopt gewoon. Dikke 4,0* sterren!

Jazeker, echt een leuk album van David Ruffin. Vooral ‘I’m so glad I fell for you’ vind ik prachtig, de haast gospelachtige sfeer met het koortje die dat nummer uitademt, maakt het mijn favoriete nummer op dit album. De bescheiden en ingetogen versie van ‘Put a little love in your heart’ is ook zeker geslaagd te noemen. Uptempo nummers zijn er ook op te vinden, zoals bijvoorbeeld het openings- nummer ‘Loving you (is hurting me)’, dat ontzettend lekker swingt. Toch kan het nog beter, dan verwijs ik door naar ‘Feeling alright’. Het intro voorspelt al veel goeds en als het nummer zich eenmaal ontpopt tot een heerlijke funky en ritmische track, is het onmogelijk om stil te blijven zitten! Wat mij betreft in ieder geval één van de standout nummers op dit album.

Net wanneer je denkt dat het niet nog funkier kan, krijg je het fantastische ‘I could never be president’ voorgeschoteld, nog zo’n mooi nummer uit de Motown-catalogus. Over Motown gesproken, een nummer dat echt kenmerkend is voor dat label is wat mij betreft ‘I pray everyday that you won’t regret loving me’, erg swingend, mooi arrangement met een melodie en tekst die dagen in je hoofd blijft hangen… ”You made my life worth living”. Vanaf nummer zeven vind ik de nummers iets minder worden, al blijft het nog erg goed. Het probleem met het tweede gedeelte van het album is dat de nummers wat minder catchy zijn. Een uitzondering is echter ‘I don’t know why I love you’, het enige echte knallende nummer van de tweede helft, maar het is ‘The forgotten man’ dat eigenlijk voorzien is van de mooiste tekst, alleen het arrangement vind ik wat minder.

In ieder geval één van de betere albums van David Ruffin dacht ik zo. Vooral z’n laatste paar albums voor Motown vind ik echt teleurstellend, dit daarentegen is een prima soulalbum. Best veel variatie in composities en dus ook wat betreft uptempo’s en ballads. De ruime voldoende komt voornamelijk vanwege de eerste zes nummers die stuk voor stuk toptracks zijn, de laatste paar zijn wat minder met uitzondeirng van de twee genoemden. Deze man mag zeker wat meer aandacht krijgen, dus dit album is het proberen waard!

Maar zes maanden na zijn debuut My Whole World Ended kwam hij al met deze tweede plaat. De voormalig Temptations voorman had dan ook een lading songs op de plank liggen van eerdere, nooit afgemaakte projecten.
Dit album is bijzonder gevarieerd en laat horen dat Ruffin met zijn stem altijd 100% sterk staat.
1. Loving You (is Hurting Me) – upliftign begin van dit met een vrolijke titel getooide album
2. Put a Little Love in Your Heart – hoopvol nummer
3. I’m so Glad I feel for You – een soulballad pur sang met de nodige gospel invloeden
4. Feeling Alright – grooven op de piano
5. I Could Never Be President – funky, lekker blazers en goede energie
6. I Pray Everyday You Won’t Regret Loving Me – dat zijn dan groovende gebeden
7. What You Gave Me – wat rustiger, maar nog steeds met een goede energie en zijn stem draagt veel.
8. One More Hurt – gewoon een lekker soulnummer met groove
9. I Let Love Slip Away – rustig en romantisch
10. I Don’t Know Why I Love You – lekker directe drum en goede energie in dit nummer
11. The Forgotten Man – je zou het bijna een meezinger kunnen noemen
12. The Letter – lekker einde in de lijn van deze hele plaat