Jimmy Smith - House Party (1958)

Het eerste nummer "Au Private" is per ongeluk met die titel op de originele release terecht gekomen. Eigenlijk heet het nummer "Au Privave". (van Charlie Parker) Wat ook op verdere releases gehanteerd is.
Dit las ik net in het boekje en vond ik wel een leuk detail. Verder is dit een lekker Smith album. O.a. met Lee Morgan, Curtis Fuller, Lou Donaldsen, George Coleman, Tina Brooks, Kenny Burrell en Eddie McFadden. Op drums zowel Art Blakey(1e nummer) als wel Donald Bailey.
Gewoon lekker laidback bluesy jazz. Hier hou ik wel van.

Op z’n tijd kan ik gepriegel op een Hammond heel goed hebben, vooral als het gedoseerd en gedienstig is. Hier valt het goed op z’n plaats. Fijn om in de collectie te hebben.

Weet je trouwens wat het e-mailadres van de fanclub is? [email protected]

De titel House Party is wat misleidend want op deze plaat van Jimmy Smith staat vooral heerlijk groovende bluesy jazz. Twee hele lange en twee lange nummers lang is het genieten geblazen, ook dankzij de uitstekende muzikanten en hun solo's op dit album. Naast Jimmy Smith op orgel een soort sterrencast met o.a. een sterk spelende Lee Morgan op trompet, op trombone Curtis Fuller (kant 2), Lou Donaldson (kant 1) en George Coleman (kant 2) op alt saxofoon, Tina Brooks op tenor saxofoon (1e nummer), Kenny Burrell op gitaar en Art Blakey op drums (1e nummer). Genieten dit!