Champion Jack Dupree - From New Orleans to Chicago (1966)
mijn stem
2 stemmen
Verenigde Staten
Blues
Label: Decca
-
Third Degree (3:19)
-
TV Mama (3:40)
-
He Knows the Rules (2:46)
-
Ain't It a Shame (4:28)
-
Ooh La La (3:43)
-
(Going Down to) Big Leg Emma's (3:19)
-
Won't Be a Fool No More (4:00)
-
Take It Slow and Easy (3:40)
-
She's All in My Life (2:12)
-
Poor Poor Me (4:30)
-
Pigfoot and a Bottle of Beer (2:43)
-
Down the Valley (4:08)
-
Too Early in the Morning] (3:30)
-
Shim Sham Shimmy (2:09)
0
geplaatst: 18 mei 2011, 21:39 uur
Bericht bij een albumversie die is verwijderd:
Harald schreef:
Jack Dupree was geboren in New Orleans maar verhuisde naar Europa als zijn ouders door de Ku Klux Klan vermoord worden . Zijn style is New Orleans typisch, Barrel House Blues en hij speelde piano in een heel personal style. In zijn jeugd was Jack boxer in World Light-weight Championship, vandaar zijn naam .He lost - luckily for us ! En daarom konde Jack zijn leven 100% aan de the blues wijden. Jack Dupree was een gentleman en een unique blues artist. Zijn platen horen in iedere serieuse Blues verzameling
Op From New Orleans doen mee:
Champion Jack Dupree (vocals, piano); Mickey Baker (vocals, guitar); Eric Clapton, Tony McPhee (guitar); John Mayall (harmonica); Malcolm Pool, John Baldwin (bass guitar); Keef Hartley, Ronnie Verrell (drums); Bill Shortt (rub-board)
Jack Dupree was geboren in New Orleans maar verhuisde naar Europa als zijn ouders door de Ku Klux Klan vermoord worden . Zijn style is New Orleans typisch, Barrel House Blues en hij speelde piano in een heel personal style. In zijn jeugd was Jack boxer in World Light-weight Championship, vandaar zijn naam .He lost - luckily for us ! En daarom konde Jack zijn leven 100% aan de the blues wijden. Jack Dupree was een gentleman en een unique blues artist. Zijn platen horen in iedere serieuse Blues verzameling
Op From New Orleans doen mee:
Champion Jack Dupree (vocals, piano); Mickey Baker (vocals, guitar); Eric Clapton, Tony McPhee (guitar); John Mayall (harmonica); Malcolm Pool, John Baldwin (bass guitar); Keef Hartley, Ronnie Verrell (drums); Bill Shortt (rub-board)
0
geplaatst: 8 januari 2019, 11:01 uur
Wat een verhaal hierboven over Jack Dupree en ook waarom hij naar Europa verhuisde. Onvoorstelbaar. Het enige goede eraan is dat hij daardoor op dit album speelt met o.a. Eric Clapton en John Mayall. De hele band speelt trouwens prima. Natuurlijk Jack Dupree op piano en zang, wat hij geweldig kan. Het mooie van From New Orleans to Chicago is dat dit ook zijn meest bluesy album is, gevuld met heel veel fraaie songs. De honky tonk muziek is hier het minst aanwezig. Er staat veel moois op, maar mijn favorieten zijn opener Third Degree, Ain't It A Shame, Won't Be A Fool No More, She's All in My Life & afsluiter Shim, Sham, Shimmy. Voor mij de beste plaat van Champion Jack Dupree.
* denotes required fields.
* denotes required fields.