Melody Gardot - Worrisome Heart (2008)

Ondanks de in mijn ogen wat duffe hoes is de muziek van deze dame zeer de moeite waard. Album is in eigen beheer uitgebracht dus wellicht dat daar de oorzaak van het simpele hoesontwerp ligt

Blues/folk/jazz met een stem die me ergens aan Fiona Apple doen denken..maar dan doorleefder Prachtige liedjes die goed beklijven en genoeg diepgang bezitten.

Verdient eigenlijk een label om het bij een groter publiek onder de aandacht te brengen

http://cdbaby.com/cd/melody...

http://www.melodygardot.com...

Inmiddels is deze plaat uitgebracht door universal. En dat verdient ze zeker. Erg mooie popmuziek.

...ik vind deze plaat echt een verassing...heel erg goed...beetje laid-back acoustic jazz

Gisteren via een linkje op de "platenkast" deze dame ontdekt. Vandaag de cd maar aangeschaft.

Het klinkt allemaal zo intiem, dat je soms het idee dat je haar een beetje stoort als je naast het luisteren iets anders gaat doen.

Als muziek therapie voor haar is, dan ben ik een voorstander van deze manier van revalidatie!

Update:
Heb maar één minpuntje!
Waarom is er weer zo'n trendy "hidden-track" aan toegevoegd?
Dat is helemaal niet nodig!

oeioeioei.. wat een heerlijk plaat.. kan niet anders zeggen.. de perfecte plaat voor een uur of 11 's avonds.. lampen uit met uitzondering van die ene sfeerlamp en wat kaarsen en dan in een lekker stoel onderuit zakken met een heerlijk glas wijn.. over 1,5 uur is het weer zover

Vreemd dat Melody Gardot niet wat meer bekendheid geniet. Zwoel, intiem, smaakvol, persoonlijk, en toch volledig volgens het boekje...dat is hoe Gardot verklankt wat op haar bezorgde hart ligt.

Een cd die ik vorig jaar bij Boudisque (Utrecht) heb gekocht omdat ik 'm hoorde spelen in de zaak. Zoiets doe ik zelden, maar ik had er zeker geen spijt van. Joram beschrijft precies ook mijn associatie met de plaat...
Bijzonder laid-back

Ben ook fan van Julie London. Nu liggen de nummers de ene keer wat dichter bij de muziek van Julie London en de andere keer wat verder weg, maar allebei hebben ze een zwoele, sfeervolle, 'licht sexy' stem. Erg fijne CD. Raar dat ze relatief weinig bekendheid geniet.

Het is allemaal erg mooi alleen is het ook zo dat ik dit soort zangeressen op dit moment wel allemaal een beetje gehoord heb. Norah Jones draai ik zelden nog, Madeleine Peyroux idem dito.
Uiteraard zijn er verschillen te horen tussen deze dames: ze leggen allemaal de klemtoon een beetje anders, maar qua sfeer komt het allemaal behoorlijk overeen: laidback nummers die nooit vervelend in de oren klinken en dat gaat dus ook op voor Worrisome Heart.

Ik krijg hier altijd een 'Lantaren-Venster' gevoel van. Om dit te verduidelijken: ik ging altijd graag naar dit filmhuis in Rotterdam waar altijd een bepaalde sfeer hing. Tijdloos, en dat was zeer goed toeven daar op die manier. Regelmatig hoorde je in de lounge dit soort artiesten voorbij komen en dan kon mijn zondagmiddag gevoel niet meer op: heerlijk.
Helaas is Lantaren nu verhuisd naar een modern pand in een ander deel van de stad en moet ik die sfeer helaas missen (hoe mooi het architectonisch ook geworden is). Gelukkig kan ik het 'oude gevoel' nog wel vasthouden in mijn herinnering door plaatjes als deze en dan maakt het niet uit dat ik er al zoveel uit dit straatje gehoord heb.
Melody Gardot slaagt er in om iets nostalgisch mee te geven aan de luisteraar van haar muziek.

Via de platenkast 2.0 fb groep
Groeten Hans