Moongarden - Songs from the Lighthouse (2008)

goede opvolger van - round midnight -, wederom mooie melodieen, veel sfeer, kortom een plaat die de liefhebbers nog lang zullen koesteren.

Wat een prachtig album heeft Moongarden gemaakt. Soms stevige rock en dan weer prachtige ballads. Veel gebruik gemaakt van de Mellotron. De eerste track doet mij een beetje denken aan Arena.
Solaris is een van de mooiste nummers op dit album. Prachtige rustige opbouw met een rauwe hese stem van de zanger. Daarna prachtig instrumentale passage welke eindigd met een David Gilmour achtige gitaarsolo.
Het nummer Dreamlord is een heerlijk dromerige song welke nog lang in je hoofd blijft nadreunen.
Opvallend is de instrumentale song Sonya in the.... Een soort kruisbestuiving van Massive Attack en Genesis eind jaren 70.
Past niet zo goed bij de stijl van dit album maar wel erg erg mooi.
Dit album krijgt van mij nog een halve punt extra vanwege de uitstekende geluidskwaliteit.

Niks aan toe te voegen! Helemaal mee eens. Prachtige stem en dito muziek!

Maakt me nieuwsgierig naar het vorige album.

Lang geleden dat ik zo'n mooi nieuw nummer als Solaris heb gehoord!

Het was lang wachten na het meesterwerk 'Round Midnight', maar na wat strubbelingen in de groep is de opvolger er dan eindelijk. Was de eenheid in de groep op 'Round Midnight' goed te horen, dit album is een soort symfonische grabbelton, heel jammer. Het laat natuurlijk sporen na wanneer de groep op 3 posities is gewijzigd.
Dat neemt niet weg dat de muziek slecht is, integendeel, er staat hele mooie muziek op, toch kunnen ze de hoge verwachtingen niet waarmaken. De nieuwe zanger Simone Baldini Tosi heeft niet die emotie in zijn stem als Luca Palleschi, hoewel kwa stemgeluid hij aardig bij zijn voorganger in de buurt komt. Dat Tosi als zanger zijn beperkingen heeft wordt pijnlijk duidelijk in 'The lighthouse song'.

Hoogtepunten zijn oa de openerer 'My Darkside', waarin we iets van het vorig album terug horen, 'Solaris', het hoogtepunt van het album waarin Marco Tafelli excellereert met een prachtige 'David Gilmour like' solo' en het instrumentale 'Sonya In Search Of The Moon'.

Het nummer 'That child' konden we al vinden op de IoPages sampler en deed me toen al weinig en 'Emotionaut' en 'Southampton Railroad' vallen uit de boot en horen niet op dit album thuis.

Bottom line: Soms prachtige muziek op een onsamenhangend album.

Hier struikelde ik ook over. Net als over de vocalen die in That Child veel te hard in de mix staan.

Herzie mijn stem hier ook. Sommige passages zijn werkelijk práchtig (Flesh bijvoorbeeld), maar de slechte mastering en de soms valse vocalen halen dit album neer. halfje omlaag. nog steeds een prima album verder.

Puntje eraf, verveeld toch wel redelijk snel. Is gewoon een goed gemiddelde CD

Ik ben nu naar het album aan het luisteren en probeer de teksten te volgen met het "boekje" erbij en dan merk je pas hoe slecht de uitspraak van de zanger is. Dan wordt het al snel een stuk minder; aanrader vind ik het dan ook gewoon te luisteren zonder echt op de teksten te letten.

Ik zit nu midden in het absolute hoogtepunt van dit album ( Solaris ) en dan is de muziek over je heen laten komen ook nog eens extra prettig! Wat een prachtige lange solo zit er toch in die laatste 4 minuten

Solaris is idd het absolute hoogtepunt van dit album. Hoorde het nummer laatst voorbij komen. Ken de band best aardig maar had dit album (en dus Solaris) compleet gemist. Zeldzaam goed. Ga voor de rest van het album nog eens goed zitten.