Ólafur Arnalds - Variations of Static (2008)

Waar Eulogy For Evolution voor mij een van de grootste verrassingen was van 2007, begint 2008 goed met deze nieuwe EP van Ólafur Arnalds.
Persoonlijk vind ik de nummers op deze EP nog iets beter. De verhoudingen strijkers, piano en electronica zijn hier meer in balans.

Fok is echter het nummer wat me het minst doet, al zijn het de kleine geluidjes op de achtergrond die me wakker houden. Maar Við Vorum Smá... is raak. Eerst een vervormde stem wat overgaat in een prachtig stukje piano. Haust is dan weer een strijkernummer maar geeft hetzelfde gevoel. Het loopt vervolgens naadloos over in Lokaðu Augunum en zo langzamerhand vraag je je af hoe het toch mogelijk is dat deze man pas 20 jaar is. Aan het eind van Lokaðu Augunum horen we heel even die vervormde stem weer die we tenslotte ook aan het eind in Himininn Er Að Hrynja, en Stjörnurnar Fara þér Vel horen. Die mooie combinatie, waar ik het eerder over had, wordt hier het beste in weergegeven en dat maakt het slotnummer mijn favoriet.

De EP is voorlopig te koop gedurende zijn tour, 17 februari staat hij in Paradiso, en een echte release kunnen we verwachten in het voorjaar.

Zoals Joost al zei; een prachtplaatje. Al ben ik het niet helemaal met hem eens. 'Fok' vind ik netjuist wèl erg trekkend, hoe minimaltische die track dan ook wel niet mag zijn.

Live was het overigens ook genieten.

Plaat met mooie klassieke ambient (of hoe noem je zoiets). Voorspelbaarheid ligt wel ernstig op de loer wat mij betreft. Neemt niet weg dat het gewoon wel heel mooi is.

Toch maar 4*. Eens kijken of dat zo blijft.

Fok kende ik van een Silent Ballet release. Dat nummer deed me aanvankelijk vrij weinig. Toch deze EP maar aangeschafd aangezien Eulogy for Evolution me erg aansprak.

Prachtige EP, die zijn vorige cd zelfs overstijgt. Fok blijft voor mij een van de mindere nummers, maar valt wel mooi op zijn plaats op deze EP. Met name Haust en Himininn Er Að Hrynja, en Stjörnurnar Fara þér Vel bezorgen me kippenvel.

In het najaar van 2009 volgt er weer een volwaardige album. Ik hoop dat deze ingezette lijn zich doorzet. Eulogy for Evolution dreigde toch af en toe wat eentonig te worden, iets dat ik met deze EP minder heb.

Voor de liefhebbers van zijn muziek, hij is bezig met een serie korte nummers die hij via de website van erased tapes gratis weggeeft hier.

Absoluut geen onaardige plaat, maar deze plaat brengt mij niet in de staat die Found Songs en ...They Have Escaped mij wel brengen.