Laurent Garnier - Unreasonable Behaviour (2000)

The Sound of the Big Babou wat een nummer! De rest van de cd is ook zwaar OK. 4*

Was trouwens laatst een nummer op tv dat me zwaar aan the sound of the big babou deed denken, kan even niet op de naam komen. Voor de rest is deze cd erg goed.

Forgotten Thoughts is het beste nummer vind ik...daarna inderdaad The Sound of the Big Babou

Vergeet 'The Man With The Red Face' niet

Lang gedacht dat L Garnier enkel irritante muziek zoals The Man With ... maaktte.

Laatst dan tegen Dangerous Drive aangelopen (meteen ook het beste nummer van dit album), en moet zeggen dat de rest van de CD ook best aardig is. Meevaller dit, had er vooral niks van verwacht, maar da's dan aardig anders uitgepakt.

Soms nog wel te "hip", te "groovy", maar toch een leuk album. 3.5*

voor de 'The Man with the Red Face' alleen al 4,5*

Tripping album. Had the Man with the red face al tijden op 12" (met een leuk-voor-carnaval- masker) en vond het al geweldig (mooie clip ook), maar de rest van de CD is ook zwaar uhm.. kickend.
4*

Ik mis alleen Laboratoire Mix in het rijtje van Garnier; Een vd beste mixalbums in mijn bezit

Een geniaal nummer vind ik. Heerlijke opbouw van bonkende jazz.

Dat nummer is écht absoluut briljant.

Afgelopen nacht als afsluiter van een brilliant feest gehad

The Sound of the Big Babou...

Na 4 jaar heb ik deze eindelijk nog eens opgezet. Ik moet zeggen dat de tijd deze begint de doen vergelen. Desalniettemin blijft mijn 4.5* staan! Een album van een gigantische omvang die steeds, tot binnen 60 jaar, nog steeds het beluisteren waard zal zijn!

Mijn favo's zijn: Forgotten thoughts, the sound of the big baboo, the man with the red face en eigenlijk heel de rest

Stond ooit naast de heer Garnier in een pompende Paradiso toen dit album net, of zelfs nog net niet uit was...
nooit, maar dan ook nooit heb ik zaal zo uit zijn dak gegaan als toen hij Sound of the Big Babou opzette, en dan de climax in dat nummer met dat achteruit-platengeluid.

Garnier blijft op al zijn albums voor mij tamelijk ongrijpbaar, het lijkt eigenlijk op geen enkele andere techno. Te melodieus om met J Mills of D Clarke vergeleken te worden, te serieus voor de Daft Punk vergelijking, te hard om minimal te zijn, een echte eigen sound. Hoewel er op dit album eigenlijk alleen de 2 singles de moeite waard zijn.

Weet nog dat ik dit album kocht enkel en alleen voor de track: "The Sound of the Big Babou". Geweldig nummer!!!! Enorm goed opgebouwd. Heb hierop nog veel staan swingen in een danscafé waar we vroeger gingen!

The Man With the Red Face begint 9 jaar na dato een serieuze hit te worden in het Utrechtse uitgaansleven

Vertel

Da's een nieuwe remix die erg weinig verschilt van het origineel.

Zeer degelijke cd met lekkere melodieuze techno

Uitschieters zijn The Man With the red face en Greed. Die laatste klinkt heerlijk futuristisch.

The Man With the red Face en The sound of the big Babou zijn meesterlijk!!! Wat een feest als je die nummers ergens hoort. of gewoon thuis lekker hard opzetten en genieten.

de rest van het album ken ik niet maar dat gaat niet lang meer duren, heb m bijna binnen, ben benieuwd

The man with the red face

dit gaat straks weer even aan. heb vorig jaar een set live gezien en toen The man with the red face klonk ontplofte de zaal bijna

Deze cd is niet voor techno-puristen want het gaat alle kanten op, Last tribute from the 20th Century heeft ook wat.

Greed was ook een single, valt beetje buiten de toon en neigt naar dnb

Het zoveelste goede album dat ik ooit in de uitverkoop of 2e hands gekocht heb. Ik dacht dat ik er destijds € 5,00 voor betaald had. Eigenlijk voor niks al is het maar voor het ruim 9 minuten durende "The Man With the Red Face". De rest is trouwens ook zeer genietbaar. Toch maar goed dat er muziekliefhebbers zijn die hun "miskopen" voor een prikkie van de hand doen. Ik wil ze wel.

4,5*

Inderdaad Wibro, alleen al voor TMWTRF de aanschaf waar (al heb ik wel het volle pond betaald )

Forgotten thoughts is erg ingelopen op de singles-vond dit eerst te sloom maar nu is het als een wijn die alleen maar beter wordt

Een beetje op de gok gekocht. Aanvankelijk niet razend enthousiast maar het begint aan me te groeien

Op dubbel LP vandaag gescoord met andere tracks en remixes, die gaat de komende week veel gedraaid worden, oa een extra 12" mix van Greed