Een behoorlijk ondergewaardeerd album van Anita Meyer dat qua verkoop tegenviel en eigenlijk niemand meer kent, terwijl de meeste van haar andere albums klassiekers zijn geworden en de tand des tijds hebben doorstaan.
Maar onterecht dat dit album uit 1979 in de vergetelheid is geraakt, want dit album (haar laatste onder leiding van ontdekker Hans Vermeulen) is heel erg goed. Heel experimenteel, uitgebalanceerd. De prachtige orkestrale single It hurts, het heerlijke Spaanse (?) Carnavaleando, het snelle Little baby, melodieuze Mirror en een experimentele semi-neuriende ode aan Nederland met het nummer Holland. Ook een duet met Hans Vermeulen, You are my everything, ontbreekt niet, al is dat nogal een zwak nummer naar mijn mening.
Toch een erg goede plaat! Weer totaal anders dan voorganger In the meantime I will sing uit 1976 en de opvolger Shades of desire uit 1981.